Makaleler

Çin Komünist Partisinin Başlangıcına Dair -2

Komünist devrimi bir terör sistemi yaratır

“Japonlara karşı” Kuzeyle Sınırlı Olan Operasyon—Yenilenlerin Kaçışı

ÇKP, “Uzun Askeri Yürüyüşü” Japonlara karşı kuzeyle sınırlı kalan operasyon olarak nitelemiştir. “Uzun Askeri Yürüyüşü” Çinlinin devrim masalı olarak trampetlerle ilan etmiştir. ÇKP “Uzun Askeri Yürüyüşün” ÇKP’nin zaferi, düşmanların bozgunu ile biten bir “manifesto” bir “propaganda takımı” ve bir “tohum veren makine” olduğunu iddia etmiştir.

ÇKP Japonlara karşı savaşmak için kuzeye yürüdükleri gibi bariz yalanları kendi başarısızlıklarını örtbas etmek için üretmiştir. Ekim 1933’den Ocak 1934’e kadar Komünist parti tam bir yenilgi içinde olmuştur. KMT tarafından yapılan ve ÇKP’ni çembere almayı ve yok etmeyi amaçlayan beşinci operasyonda, ÇKP, birbirinin peşi sıra kırsal kesimdeki gücünü yitirmiştir. Güçlü bölgeleri devamlı daralınca Kızıl Ordu kaçmak zorunda kalmıştır. İşte bu “Uzun Yürüyüşün” gerçek menşeidir.

“Uzun Yürüyüş” aslında bu durumdan kurtulmak için Moğolistan’ın Dışına ve Sovyet Rusya’ya ulaşmak amacıyla ilk olarak Batı’ya daha sonra kuzeye yapılan kaçış planıdır. ÇKP bunu başarıp Sovyetler Birliğine ulaşabilirse yenilgiden kurtulacaktı. Fakat ÇKP Dış Moğolistan yolunda büyük zorluklarla karşılaştı. Ve Shanxi ve Suiyuan üzerinden gitmeye karar verdiler. Bir taraftan kuzey yönünde ilerlerken, bir yandan da “anti-Japon” propandası ile insanların gönlünü kazanmaya başladılar. Oysa bu alanlar daha Japon askerlerinin işgaline uğramamıştı. Genel olarak Japon askerleri Çin Seddi boyunca uzanan alanları işgal altında tutuyorlardı. Bir yıl sonra, ÇKP Shanbei’ye (Shanxi vilayetinin kuzeyi) ulaştığında Merkezi Kızıl Ordu birliklerinin sayısı 80,000 den 6,000’e düşmüştü.

Xi’an Olayı—ÇKP Başarıyla Anlaşmazlık Ekti ve İkinci Kez KMT’na Kilitlendi

Aralık 1936’da iki KMT generali, Zhang Xueliang ve Yang Hucheng, Xi’an’da Chiang Kai-shek’i kaçırdılar. Bu olaya o zamandan beri Xi’an Olayı denilmektedir.

ÇKP ders kitaplarına göre Xi’an Olayı Zhang ve Yang tarafından başlatılan ve Chiang Kai-shek’e yaşam yada ölüm ültimatomunun verildiği bir “askeri darbedir”. Böylece Japon istilacılara karşı durmaya mecbur edilmiştir. Raporlara göre Zhou Enlai, barışçıl bir karar müzakere etmeye yardım etmek için ÇKP temsilcisi olarak Xi’an’ı davet etmiştir. Çin’de değişik grupların arabuluculukları ile olay barışçıl çözümlenmiş, on yıllık iç savaş sona ermiş ve Japonlara karşı birleşik bir ulusal ittifak oluşmuştur. ÇKP’nin tarih kitapları bu olayın Çin krizinde çok kritik bir dönüm noktası olduğunu belirtmektedir. ÇKP kendisini tüm ulusun çıkarlarını düşünen vatanperver bir parti olarak göstermiştir.

Xi’an Olayından önce bir çok ÇKP casusunun zaten Yang Hucheng ve Zhang Xueliang etrafında birleşmiş olduğunu bir çok döküman zaten belirtmektedir. ÇKP yeraltı üyesi olan Liu Ding, madam Chiang’ın kardeşi ve Sun Yat-sen’in karısı olan Song Qingling tarafından Zhang Xueliang’a tanıştırılmıştır. Xi’an Olayından sonra Mao Zedong “Liu Ding Xi’an Olayında çok yararlı hizmet verdi” diyerek onu övmüştür. Yang Hucheng’in tarafında çalışanlardan biri de ÇKP üyesi olan onun karısı Xie Baozhen olup, Yang’ın Ordu siyaset bölümünde çalışmıştır. ÇKP’nin onayı ile Xie, Yang Hucheng’le Ocak 1928’de evlenmiştir. Buna ilaveten o zamanlar ÇKP üyesi Wang Bingnan da Yang’ın evinde şeref misafiriydi. Wang daha sonra ÇKP Dışişleri Bakanlığında Bakan yardımcısı olmuştur. Yang ve Zhang’ın çevresindeki bu ÇKP üyeleri doğrudan darbeyi başlatmışlardır.

Olayın başlangıcında ÇKP liderleri Chiang Kai-shek’i öldürerek onun daha önceleri ÇKP’yi bastırmasının öcünü almak istemişlerdir. O zamanlarda ÇKP’nin kuzey Shaanxi ilindeki üssü çok zayıf idi ve tek bir savaşta bile tamamen yok olma tehlikesi bulunuyordu. ÇKP, bütün aldatma becerilerini kullanarak Zhang ve Yang’ı ayaklanmak hususunda kandırmışlardır. Japonları alaşağı etmek ve onların Sovyetler Birliğine saldılarını engellemek amacıyla Stalin şahsen ÇKP merkezi Komitesine yazı yazmış, onlardan Chiang Kai-shek’i öldürmemelerini aksine kendisiyle ikinci kez bir dayanışma içerisine girmelerini talep etmiştir. Mao Zedong ve Zhou Enlai, ÇKP’nin sınırlı gücüyle KMT’nı yok etmenin mümkün olmadığının farkındaydılar ve Chiang Kai-shek’i öldürdükleri takdirde yenileceklerini ve hatta öcünü almak isteyecek KMT ordusu tarafından yok edilebileceklerini biliyorlardı. Bu şartlar altında ÇKP ses tonunu değiştirdi. ÇKP, Japonlara karşı ortak direniş kurmak adına Chiang Kai-shek’i ikinci kez dayanışma içersine girmeye zorladı.

ÇKP, önce silahı Chiang Kai-shek’e çevirerek başkaldırı yapmak istedi ancak geri dönerek sahne kahramanı gibi onu ÇKP’ni kabul etmeye zorladı. ÇKP sadece dezentagrasyon krizinden kurtulmadı ikinci kez KMT hükümetine kilitlenmek fırsatını kullandı. Kızıl Ordu kısa süre içerisinde Sekizinci Rota Ordusuna dönüştü ve eskisinden daha büyük ve güçlü oldu. ÇKP’nin kıyaslanamaz aldatma yeteneklerini takdir etmek gerekir.

Japonlara Karşı Savaş—ÇKP Ödünç Alınan Silahlarla Öldürerek Büyüdü

1937’de Japonlara karşı savaş çıktığında KMT’nın 1.7 milyondan fazla silahlı askeri, 110,000 ton taşıma kapasitesi olan gemileri ve takribi 600 adet çeşitli savaş uçağı vardı. Kasım 1937’de yeni kurulmuş olan Yeni Dördüncü Ordu dahil ÇKP ordusunun büyüklüğü 70,000 kişiyi geçmiyordu. Gücü de iç siyasi düşünce farklılıkları ile zayıftı ve tek savaşta bile yok olabilirdi. ÇKP, Japonlarla yapılacak savaşta Japonların bir tümenini bile yenemeyeceklerini fark etmişti. ÇKP’nin gözünde ulusun hayatta kalmasını sağlamak yerine kendi gücünü sürdürmek “ulusal birlik” vurgusunun merkez odağıydı. Dolayısıyla KMT ile dayanışma içerisinde bulunduğu süreçte ÇKP “dahili olarak ifşa edilecek ve pratikte gerçekten uygulanacak siyasi güç için mücadeleye öncelik vermek” iç siyasetini gütmüştür.

18 Eylül 1931’de Japonlar Shenyang şehrini işgal edip kuzeydoğu Çin’deki kontrollerini büyük alana yaydıklarında ÇKP, KMT’nı yenmek için Japon istilacılara karşı omuz omuza savaştı. Japon istilasına karşılık olarak verilen deklarasyonda ÇKP nasyonalist hükümeti devirmek için KMT’nın kontrolü altında bulunan yerlerdeki halkı isyana çağırdı “işçileri grev yapmaya, köylüleri sorun çıkarmaya, öğrencileri dersleri boykot etmeye, fakir insanları çalışmamaya, askerleri ayaklanmaya” davet etti.

ÇKP Japonlara direniş için bayrak açtı, ancak cepheden uzakta ellerinde sadece mahalli ordular ve kamplardaki gerilla güçleri vardı. ÇKP Pingxing Geçidinde yapılan birkaç çarpışmadan hariç Japonlara karşı olan savaşta hiçbir katkıda bulunmadı. Bunun yerine kendi merkez üstlerini genişletmek için enerji harcadılar. Japonlar teslim olduğunda ÇKP teslim olan askerleri kendi ordusuna aldı ve 2 milyon militan savaşçıya ilaveten 900,000 düzenli askeri olduğunu iddia etti. Japonlara karşı savaşırken KMT ordusu yapayalnızdı ve savaşta 200’ün üstünde mareşal kaybetti. ÇKP tarafındaki emir veren komutanlar neredeyse hiç kayba uğramadı. Ancak ÇKP ders kitaplarında KMT’nın Japonlara karşı hiçbir direniş göstermediğinden ve Japonlara karşı savaşta büyük zaferi ÇKP’nin kazandığından daimi surette bahsedildi.

Yanan’da Düzeltme—Zulümde En Korkutucu Metotları Yaratmak

ÇKP, Japonlara karşı savaşma adıyla sayısız vatansever genci Yanan’a çekti ancak düzeltme hareketi esnasında bunların onbinlercesine zulm etti. Çin’de kontrolü ele geçirdikten sonra ÇKP, Yanan’ı devrimci “kutsal topraklar” ilan etti ancak düzeltme hareketi esnasında işlemiş olduğu suçlardan hiç bahsetmedi.

Yanan’daki düzeltme hareketi insanlık tarihinde oynanan en büyük, en karanlık, en vahşi ve acımasız güç oyunu olmuştur. Burjuvazi zehirlerini atmak adına Parti ahlak değerlerini, düşünce bağımsızlığını, hareket etme hürriyetini, hoşgörü ve saygınlığı silip atmıştır. Düzeltme hareketinde atılan ilk adım her kişi için personel arşivi oluşturmak olmuş ve buna aşağıdakileri dahil edilmiştir: 1) kişisel beyan; 2) kişinin siyasi hayatının vakayınamesi; 3) aile geçmişi ve sosyal ilişkileri; 4) otobiyografi ve ideolojik geçişler; 5) Parti doğasına göre değerlendirme.

Personel arşivinde kişinin doğumundan itibaren tanıdığı bütün kişileri, oluş tarihi ve yeri ile birlikte bütün önemli olayları listelemesi şarttı. İnsanlara arşiv için tekrar tekrar yazmaları emredildi ve bunlar kontrol edildiğinde her hangi bir eksiklik ve çıkartma ahlaksızlık emaresi olarak görüldü. Kişilerden, özellikle Partiye katılacaklarla ilgili olmak üzere o zamana kadar katıldıkları tüm sosyal faailetleri açıklamaları istendi. Parti doğasına göre değerlendirmek daha da önemliydi ve kişiler bilinçlerindeki partiye karşı düşünceleri ve davranışları, konuşmaları, çalışma yaklaşımları, günlük hayat veya sosyal faaliyetlerini itiraf etmeye zorlandılar. Örneğin bir kişinin bilincini değerlendirirken o kişinin kişisel-çıkarları için ilgilenip ilgilenilmediğini, bir kişinin şahsi hedeflerini elde etmek için Parti için çalışmayı kullanıp kullanmadığı, devrimsel geleceğe güvenmekte bocalayıp bocalamadığı, savaşlarda ölümdün korkup korkmadığı, partiye veya orduya katıldıktan sonra aile fertlerini veya eşini özleyip özlemediği hususlarını ince eleyip sık dokuyarak açıklaması bekleniyordu. Hiçbir objektif standart yoktu dolayısıyla hemen hemen herkeste problem bulunuyordu.

“Gizli hainleri” elimine etmek için muayene edilen kadroların “itirafta” bulunmaları için baskı kullanılıyordu. Sonuçta sayısız yanlış ve gerçek dışı ithamlar yapıldı ve çok fazla sayıda kadroya zulmedildi. Düzeltme hareketi esnasında Yanan’a “insan doğasını arıtma, temizleme, açığa çıkarma yeri” dendi. Kadroların kişisel özgeçmişlerini incelemek için bir çalışma timi Askeri İşler ve Politik Üniversitesine girdi ve iki ay boyunca Kızıl terör estirdi. Doğaçlamalı itiraflar, demonstrasyonlu itiraf, “grup iknaları” “beş dakikalık iknalar”, özel tavsiye, konferans raporları ve “alçakları” tanımlama (örneğin dışı kırmızı içi beyaz) dahil itiraf yaptırmak için çok çeşitli metotlar kullanıldı. Sinirli görünenler şüpheli olarak tanımlandı ve araştırılması gereken konu olarak hedeflendiler.

Comintern temsilcileri bile düzeltme hareketi esnasında kullanılan metotlardan irkildiler ve Yanan’daki durumu üzücü ve keyif kaçırıcı olarak belirttiler. İnsanlar bir diğeriyle karşılıklı iletişime girme gereğini bile duymadı. Herkesin öğütmek için kendi baltası vardı, herkes sinirliydi ve korkuyordu. Kötü muameleye maruz kalan arkadaşlarını korumak için bile kimse doğruyu söyleyemiyordu, çünkü herkes kendi hayatını kurtarma çabasındaydı. Kötü amaçlı gaddarlar—yağ çekenler, yalan söyleyenler ve diğerlerini aşağılayanlar- terfi ettirildi; küçük düşürme Yanan’da yaşamın bir gerçeği oldu – ya diğer yoldaşları ya kendini aşağıla. İnsanlar çılgınlığın eşiğine zorla getirildi, kendi hayatlarını ve işlerini kurtarmak için saygınlıklarını, şeref ve haysiyetlerini, bir diğerine olan sevgilerini yitirmeye zorlandılar. Kendi fikirlerini ortaya atamaz oldular, bunun yerine parti liderlerinin söylevlerini, yazılarını ezberlemek zorunda bırakıldılar.

ÇKP Çin’de iktidarı ele geçirdikten sonra ÇKP’nin bütün faaliyetlerinde bu baskı sistemi kullanıldı.

Üç Yıllık İç Savaş— İktidarı Ele Geçirmek İçin Ülkeye İhanet Etme

Şubat 1917’deki Rus Burjuvazi devrimi buna kıyasla daha yumuşak bir ayaklanmaydı. Çar ülkenin çıkarlarına öncelik tanıdı ve direnç göstermek yerine tahtı teslim etti. Lenin Almanya’dan Rusya’ya aceleyle geri döndü, başka bir darbe yaptı ve komünist devrim adına Çar’ı deviren kapitalist sınıfı katletti ve böylece Rusya burjuvazi devrimini boğazladı. Lenin gibi ÇKP de nasyonalist devrimin meyvelerini topladı. Japonlara karşı olan savaş bittiğinde ÇKP, KMT hükümetini devirmek için “Özgürlük Savaşını” (1946-1949) başlattı ve Çin’e bir kez daha savaş felaketini getirdi.

ÇKP, “muazzam-kalabalık stratejisi” nedeniyle çok iyi bilinmektedir; savaş kazanmak için büyük kütlelerin feda edilmesi. Liaoxi-Shenyang, Beijing-Tianjin, ve Huai Hai’de [20] yapılan savaşlar dahil KMT’na karşı yapılan birkaç savaşta ÇKP en ilkel, barbarca ve insanlık dışı taktikleri kullanmış ve kendi halkından çok sayıda insanı kurban etmiştir. Kuzeydoğu Çin’deki Jilin Eyaletinin Changchun şehrini kuşattığında şehirdeki yiyeceklerin tükenmesini sağlamak amacıyla Halkın Kurtuluşu Ordusu (HKO) sivillerin şehirden çıkışını yasaklamıştır. Changchun’un iki ay süren kuşatma esnasında açlıktan ve soğuktan 200,000’e yakın insan ölmüştür. Buna rağmen HKO insanların şehri terk etmesine izin vermemiştir. Savaş bittiğinde ÇKP, en ufak bir utanma emaresi bile göstermeden “tek bir mermi kullanmadan Changchun’u özgürlüğe kavuşturduklarını” iddia etmiştir.

1947 – 1948 arası ÇKP, Sovyetler Birliği ile “Harbin Anlaşmasını” ve “Moskova Anlaşmasını” imzalamış, Sovyetler Birliğinin dış ilişkilerde ve askeri konularda tam destek vermesine karşılık ulusal değerleri ve kuzeydoğudaki kaynakları onlara teslim etmiştir. Anlaşmalara göre Sovyetler Birliği ÇKP’ne 50 uçak tedarik edecek, teslim olan Japonların bırakmış olduğu silahları iki sevkiyat halinde ÇKP’ne verecek ve Çin’in Kuzeydoğusunda Sovyetlerin kontrol ettiği cephane ve askeri levazımatı ÇKP’ne düşük fiyattan satacaktır. KMT’nın Kuzeydoğuda amfibik çıkarma yapması durumunda Sovyetler Birliği, ÇKP ordusunu gizlice destekleyecektir. Bunlara ilaveten Sovyetler Birliği ÇKP’nin Kuzeybatısındaki Doğu Türkistan'da kontrolü ele geçirmesine yardımcı olacak ve Sovyetler Birliği ile ÇKP müttefik hava kuvvetleri kuracak, Sovyetler ÇKP ordusunun 11 tümeninin teçhizatlanmasına yardım edecek ve ABD-tedarikli silahlarının ($13 milyar değerinde) üçte birini Kuzey Çin’e nakledecektir.

Sovyet desteğini kazanabilmek için ÇKP Kuzeydoğu Çin’de hem karada hem de havada olmak üzere Sovyetler Birliğine özel nakliyat imtiyazları sözünü verdi, KMT hükümetinin ve ABD askeri teşkilatının eylemleri hakkında Sovyetler Birliğine bilgi vermeyi teklif etti; gelişmiş silahlar karşılığında Sovyetler Birliğine Kuzeydoğudaki ürünleri (pamuk, soya fasulyesi) ve askeri tedarik temin etti; Sovyetler Birliğine Çin’de madencilik üzerine öncelikler verdi, Sovyetler Birliğinin ordularını Kuzeydoğu ve Doğu Türkistan'da bulundurmasına ve Sovyetlerin Çin’de Uzak Doğu İstihbarat Bürosu açmalarına izin verdi. Avrupa’da savaş çıktığı takdirde ÇKP, Sovyetler Birliğini desteklemek için 100,000 kişilik seferberlik ordusu ve 2 milyon işçi gönderecekti. Bunlara ilaveten ÇKP gerekirse Liaoning İlinde bazı özel bölgeleri Kuzey Kore ile birleştirecekti.

III. Kötü Özellikleri Göstermek

Sonsuz Korku Parti’nin Tarihini İşaretler

ÇKP’nin en göze çarpan özelliği onun ebedi korkusudur. Kuruluşundan beri hayatta kalabilme ÇKP’nin en büyük ilgi odağı olmuştur. Bu ilgi onun değişen görünümü altındaki gizli korkuyu bastırabilmiştir. ÇKP, vücudun her kısmına yayılan ve sızan kanser hücresi gibidir, çevresindeki normal hücreleri öldürür ve kontrolsüz olarak kötü niyetli büyür. Tarihin hiçbir devrinde topluma ÇKP gibi kötü niyetli faktörler dağıtmamış ve onun gibi hızla çoğalmaktan başka alternatif bırakmamıştır. Bu kötü niyetli faktör öyle güçlüdür ki, onun genişlemesine yoluna çıkan hiçbir şey onu engel olamaz. Toplumun çoğunluğu kirlenmiş ve gittikçe büyüyen alanlar komünizmin ve komünist unsurların istilasına uğramıştır. Bu unsurlar zamanla daha da güçlenmiş, ÇKP bunlardan avantaj sağlamış ve temel olarak insan toplumunun ahlakını bozmuştur.

ÇKP, genel olarak kabul gören hiçbir ahlaki değere ve adalete inanmaz. Onun bütün ilkeleri tamamen kendi çıkarları için kullanılır. Temelinde bencillik vardır ve onun arzularını sınırlayacak ve kontrol edecek hiçbir ilke yoktur. Kendi ilkelerine dayanarak yeni cildi (deriyi) üste koyarak Parti yüzeysel görünümünü değiştirmek ihtiyacını duyar. Hayatta kalmasının tehlikede olduğu ilk dönemlerinde ÇKP, Sovyetler Birliği Komünist Partisine, KMT’na, KMT yönetim kadrosuna ve Ulusal Devrime bel bağlamıştır. İktidarı eline geçirdikten sonra ÇKP çeşitli oportunizm şekillerine, yurttaşların düşünce ve hislerine, sosyal yapı ve ortamlarına-elini koyabileceği her şeye kendini bağlamıştır. Her krizi daha fazla güç elde etmek ve kontrol yöntemlerini genişletmek için bir fırsat olarak kullanmıştır.

Kötünün Sadık Takibi ÇKP’nin “Sihirli Silahlarıdır”

ÇKP, devrimde zafer elde etmenin üç “sihirli silaha” dayandığını iddia eder: partinin yapısı, silahlı mücadele ve birleşmiş cepheler. KMT ile olan deneyimler ÇKP’ne iki “silah” daha sunmuştur: propaganda ve ispiyonluk. Partinin çeşitli “sihirli silahlarının” hepsi ÇKP’ne miras kalan dokuz özellik ile aşılanmıştır: kötülük, aldatma, teşvik, toplumun yüz karalarını salıvermek, ispiyonluk, çalma çırpma, mücadele, eliminasyon ve kontrol.

Marxizm-Leninizm doğası itibariyle kötüdür. İstihzalı olarak Çin Komünistleri Marxizm-Leninizmi gerçek olarak anlamamışlardır. Lin Biao [21] Marx veya Lenin’in çalışmalarını gerçekten okuyan sadece birkaç ÇKP üyesi olduğunu söylemiştir. Toplum Qu Qiubai’yi [22] bir ideolojist olarak görmüş ancak Qu Qiubai, Marxizm-Leninizm’i çok az okumuş olduğunu kabul etmiştir. Mao Zedong’un ideolojisi köylülerin devrim yapmasını tavsiye eden Marxizm-Leninizm’in kırsal versiyonudur. Deng Xiaoping’in sosyalizmin ilk safhası son isim olarak kapitalizmi içerir. Jiang Zemin’in “Üç Temsil”i [23] her şeyden parça parça birleştirilmiştir. ÇKP, hiçbir zaman Marxizm-Leninizm’in ne olduğunu öğrenememiş ancak kendisinin daha kötü unsurlarını ona kakalayarak onun tüm kötü hususlarını miras olarak almıştır.

ÇKP birleşik cephesi aldatma ve kısa vadeli ödemelerin bir birleşimidir. Birleşmenin amacı kendi gücünü arttırmak, bu gücün yalnızlıktan muazzam bir klan olarak büyümesine yardımcı olmak, kendi arkadaş ve düşmanlarının oranlarını değiştirmektir. Birleşmek ayırt etmeyi gerektirdi—kimlerin düşman kimlerin arkadaş olduğunu, kimin solda, kimin ortada kimin sağda bulunduğunu, kime ne zaman arkadaşça davranılması gerektiğini ve kime ne zaman saldırı yapılacağını tanımlamayı. Bu kolaylıkla eski düşmanları arkadaşa ve sonra tekrar düşmana dönüştürdü. Örneğin demokratik devrim sürecinde parti kapitalistlerle ittifak kurmuş sosyalist devrim sürecinde ise kapitalistleri elimine etmiştir. Başka bir örnekte ise, Zhang Bojun [24] and Luo Longji, [25] gibi başka demokratik parti liderleri “Çin Demokratik Birliği”nin kurucularıyla birlikte devlet iktidarını ele geçirme döneminde ÇKP’nin destekçileri olarak kullanılmış ancak daha sonra “sağcı” diye bunlara zulmedilmiştir.

Komünist Parti Profesyonel Sofistike Çetedir

Komünist Parti iki yüzlü strateji kullanmıştır, bir yüzünde yumuşak ve esnek diğer yüzünde ise sert acımasız ve katı. Yumuşak stratejilerine, propaganda, birleşik cepheler, uyuşmazlık ekme, ispiyonluk, devrimi teşvik, çift-taraflı anlaşma, insanların düşüncelerine girme, beyin yıkama, yalanlar ve aldatma, gerçeği saklama, psikolojik suistimal ve terör atmosferi oluşturma dahildir. Bunları yaparken ÇKP insanların kalbinde onların parti yanlışlarını kolayca unutmasını sağlayan korku sendromunu yaratır. Bu sayısız metotlar insan doğasını dışlar ve insanlıkta kin, kötü niyet ve garezi geliştirir. ÇKP’nin sert taktiklerine şiddet, silahlı mücadele, şahitleri katletmek, adam kaçırma, farklı sesleri bastırma, silahlı saldırılar, periyodik yasaklama ve kısıtlamalar v.s. dahildir. Bu saldırgan metotlar terörü yaratır ve kalıcı yapar.

ÇKP, yumuşak ve sert metotları anlaşma içerisinde kullanır. Bazen gevşemişler bazı durumlarda çok katı olmuşlar bazen de dışa karşı gevşek ancak içişlerinde katı olmuşlardır. Gevşek atmosferde ÇKP değişik fikirlerin ortaya atılmasını teşvik etmiş ancak sanki yılanı deliğinden dışarı çıkartmak için tuzak kurmak gibi serbestçe fikirlerini ortaya atanlara katı kontrol sürecinde zulmetmişdir. ÇKP, KMT’na meydan okumak için sık sık demokrasi adını kullanmış ancak ÇKP’nin kontrolünde bulunan bölgelerdeki entellektüeller Parti ile aynı fikirde olmayınca bunlara zulmedilmiş hatta kafaları bile kesilmiştir. Örnek olarak rezil “Yabani Leylaklar Olayına” bakabiliriz; burada eşitlik, demokrasi ve insanlık üzerine ideallerini belirtmek için yazdığı “Yabani Leylaklar” denemesi nedeniyle entellektüel Wang Shiwei’ye (1906-1947) düzeltme hareketi esnasında zulmedilmiş ve ÇKP tarafından 1947’de baltayla öldürülmüştür.

Yanan Düzeltme hareketinde eziyet çektirilen bir veteriner görevlisi yoğun baskı altında olduğunda ve itiraf etmeye zorlandığında yapabileceği tek şeyin kendi vicdanını kandırarak yalan söylemek olduğunu belirtmiştir. Önceleri dalavere yaptığı ve kendi yoldaşlarını suça bulaştırdığı için kendini çok kötü hissetmiş ve kendinden o kadar nefret etmiştir ki hayatına son vermek istemiştir. Tesadüfi olarak masada bir tüfeğe rastlamıştır. Tüfeği eline almış, kafasına yöneltmiş ve tetiği çekmiştir. Ancak tüfekte mermi yoktu! Onun araştırmasını yapan kişi içeri girmiş ve şunları söylemiştir “Yaptığının yanlış olduğunu kabul etmen iyi bir şey. Parti politikaları yumuşak ve müşfiktir.” Komünist Parti senin sınıra geldiğini bilecek, senin Partiye “sadık” olduğunu anlayacaktır; dolayısıyla testi geçtin. ÇKP her zaman birini önce ölüm tuzağına yerleştirmiş sonradan onun her acı çekişinden her küçük düşürülüşünden zevk almıştır. Bir kişi sınıra dayanıp sadece ölmek istediğinde, Parti “nazikane” bir şekilde ortaya çıkıp yaşaması için bir yol göstermiştir. Şöyle söylemişlerdir “ölü bir kahraman olmaktansa yaşayan korkak olmak öncedir”. Kişi Partiye çok minnettar kalmakta ve onu bir kurtarıcı gibi görmektedir. Bu memur, yıllar sonra menşei Çin olan bir Qigong ve ruhu terbiye etme uygulaması olan Falun Gong’u öğrenmiştir. Bu uygulamanın iyi olduğunu hissetmiştir. Fakat 1999’da Falun Gong’a eziyet ve zulüm başlatıldığında acı hatıraları onu saptırmış ve o artık “Falun Gong iyidir” diyememiştir.

Modern tıbbi çalışmalara göre aşırı baskı ve izolasyon mağdurlarının birçoğu kendilerini tutsak edenlere karşı anormal bir bağımlılık hissi duymaktadırlar; buna Stockholm Sendromu denmektedir. Mağdur olanların hisleri-mutluluk veya kızma, sevinç veya üzüntü bu tutsak edenler tarafından zorla kabul ettirilmiştir. Bu mağdurlara yapılan en küçük bir iyilik bile onlarda derin minnettarlık yaratmaktadır. Hatta bazı mağdurların kendilerini tutsak edenlere karşı “derin sevgi” duydukları olaylar da olmuştur. Bu psikolojik fenomeni ÇKP tarafından hem düşmanlarına karşı hem de kendi vatandaşlarını kontrol etme ve kalıba sokma amacıyla onlara karşı çok uzun zamandan beri kullanılmaktadır.

Parti En Kötüsüdür

ÇKP genel sekreterlerinin çoğunluğu anti-komünist olarak fişlenmiştir. Şu açıktır ki ÇKP’nin kendi bağımsız gövdesi ile kendine has bir yaşamı vardır. Parti memurlarına hükmeder, bunun tersi olamaz. “Jiangxi" eyaletinin Sovyet bölgelerinde ÇKP, KMT tarafından çok kötü çember altına alındığında ve neredeyse yok olmak üzereyken bile “Anti-Bolşevik (AB) Askerler” üzerinde kısıtlama adı altında dahili temizlik harekatına girişebilmiş, kendi öz askerlerini geceleri katletmiş veya mermi tasarrufunda bulunmak için bunları taşlayarak öldürmüştür. Kuzeyde Shaanxi eyaletinde Japonlar ve KMT arasında sandviç gibi sıkışıp kalmışken ÇKP, kitle imha harekatı olan Yanan düzeltme hareketini uygulamış ve bir çok insanı öldürmüştür. Bu şekilde kitlesel olarak yapılan büyük katliamlar ÇKP’ni gücünü genişletmekten ve sonuçta Çin’in tamamına hükmetmekten alıkoymamıştır. ÇKP, bu dahili rekabet yöntemini genişletmiş ve küçük Sovyet alanlarından bütün ülkeye doğru birilerin öldürmüştür.

ÇKP, hızlı gelişimi sürecinde kötü huylu tümör gibidir; tümörün merkezi ölmüştür ancak kenarlarından sağlıklı organizmalara yayılmaya devam etmektedir. Organizmalar ve gövdelere sızıldıktan sonra yeni tümörler büyümektedir. Bir insan başlangıçta ne kadar iyi veya ne kadar kötü olursa olsun ÇKP’ne katıldıktan sonra onun yıkıcı gücünün bir parçası olacaktır. Başlangıçta insan ne kadar dürüst ise sonuçta o kadar yıkıcı olacaktır. Şu şüphesizdir ki, bu ÇKP tümörü besleneceği hiçbir şey kalmayıncaya kadar büyümeye devam edecektir.

ÇKP kurucusu, Chen Duxiu, bir entellektüel ve Dört Mayıs öğrenci hareketinin lideri idi. Kendisini şiddet yanlısı olarak göstermedi; ÇKP üyelerini, KMT’ni komünist ideolojilerine döndürmeye çalışırlarsa veya iktidar için aşırı hırslı olurlarsa bu kesinlikle sahte ve yapmacık ilişkilere dönüşebilir diye uyardı. Chen, Dört Mayıs kuşağında en aktif olan kişi olmasına rağmen oldukça da hoşgörülü biriydi. Buna rağmen “sağ-kanat fırsatçısı” olarak ilk fişlenen o oldu.

Bir diğer ÇKP lideri, Qu Qiubai, ÇKP üyelerinin savaşlarda ve mücadelelerde bulunmalarının, devrimleri organize etmelerinin, yetkilileri azletmelerinin ve Çin toplumunun normal fonksiyonlarına geri dönmesi için aşırı yöntemler kullanmalarının gerekliliğine inanıyordu. Buna rağmen ölümünden önce “Bir devrimci olarak ölmek istemiyorum. Sizin hareketinizden uzun zaman önce ayrıldım. Tarih benim gibi bir entellektüelleri devrimin siyasi yönüne çekerek ve beni orada yıllarca bulundurarak bir oyun oynadı. Sonunda yüksek sınıf görüşlerimi hala daha alt edemedim. Hiçbir şekilde proleterya sınıfının savaşçısı olamam” itirafında bulunmuştur. [27]

ÇKP lideri Wang Ming, Comintern’in tavsiyesi üzerine ÇKP merkezini genişletmek yerine Japonlara karşı savaşta KMT ile birlik oluşturmak hususunu müzakere etti. ÇKP toplantılarında, Mao Zedong ve Zhang Wentian [28] bu yoldaşlarını ikna edemediler, durumlarının gerçeğini de açığa çıkartamadılar: Kızıl Ordunun sınırlı gücü ile Japonların bir tümenini bile püskürtemezlerdi. Durumu bu kadar iyi bilmelerine rağmen ÇKP savaş kararı verseydi Çin tarihi kesinlikle çok daha değişik olabilirdi. Mao Zedong toplantılarda sessiz kalmaya zorlandı. Daha sonraları Wang Ming ilk olarak “sol kanata” yönelme ve sonraları sağ kanat ideolojisi fırsatçılığı yapmakla suçlanarak toplantılardan zorla dışarı çıkartıldı.

Parti sekreterlerinden biri olan ve Ocak 1987’de istifa etmeye zorlanmış olan Hu Yaobang, Kültür Devrimi esnasında katledilen bir çok masum kurbana adalet getirerek Çin halkının ÇKP’ne yeniden destek vermesini sağladı. Ancak o da sonunda tekmeyle dışarı atıldı.

En son koltuğunu kaybeden Sekreter Zhao Ziyang [29], reformları ileriye götürmek için ÇKP’ne yardımcı olmak istedi ancak onun hareketleri kendisine berbat sonuçlar getirdi.

ÇKP’nin her yeni lideri bu şekilde ne başarı elde edebilirdi? ÇKP’ne reform getirmek onların ölümünü demekti. Reformistler yetkilerinin ÇKP tarafından hemen ellerinden alındığını görüyorlardı. ÇKP üyelerinin ÇKP sistemini değiştirebilmelerinde belirli bir sınır vardı. Dolayısıyla ÇKP’nin reformculukta başarıya ulaşabilmesi için hiçbir şansı yoktu.

Parti liderlerinin hepsi “kötü insana” dönüşecekse ÇKP devrimi nasıl genişletecekti? Bir çok olayda ÇKP en iyi performansı gösterirken—aynı zamanda en kötü olanı, en üstte olanlar mevkilerini kaybediyorlardı. Bunun nedeni kötülük derecesi, ki zamanla en kötüyü seçmiştir, Partinin yüksek standardını karşılayamıyordu. Bir çok parti liderinin siyasi hayatı trajediyle sonuçlanmış ancak ÇKP hayatta kalmayı başarabilmiştir. Mevkilerini koruyabilen ÇKP liderleri Partiyi etkileyebilen kişiler değildi, bunlar Partinin kötü niyetlerini idrak edip bunları takip edebilen kişilerdi. Bunlar krizdeyken ÇKP’nin hayatta kalabilmesini güçlendirdiler ve kendilerini tamamen partiye verdiler. Bundan dolayı Parti üyeleri cennetle savaşmaya, dünya ile harbetmeye ve diğer insanlarla mücadele etmeye muktedir olabildiler. Ancak hiçbir zaman Partiye karşı gelemediler. Bunlar Partinin ehlileştirilmiş aletleriydi veya Parti ile en fazla ortak yaşayabilenlerdi.

Bugünün ÇKP’sinin en şaşılacak kalitesi utanmazlık olmuştur. Partiye göre partinin tüm hataları bireysel olarak Parti liderlerince yapılmıştır, örneğin, Zhang Guotao [30] veya Dörtlü Çete [31]. Mao Zedong Parti tarafından üç bölüm hatalı yedi bölüm başarılı olarak yargılanmış, Deng Xiaoping kendisini dört bölüm hatalı altı bölüm başarılı olarak yargılamıştır ancak Parti hiçbir zaman hatalı kabul edilmemiştir. Parti hatalı bile olsa hataları Partinin kendisi düzeltmiştir. Dolayısıyla Parti kendi üyelerine “ileriye bakmayı” ve “geçmişteki hesaplarla karmakarışık olmamayı” öğütler. Bir çok şey değişebilir: Komünist cennet, sosyalist gıda ve sığınağının düşük hedefine dönüşmüş; Marxism-Leninizm “Üç Temsil” ile değiştirilmiştir. ÇKP’nin kontrolünü muhafaza etmek için demokrasiyi geliştirmek, düşünce hürriyetini vermek, bir gecede Jiang Zemin’i terk etmek veya Falun Gong’a zulmedilmesini başka bir kılıfa sokmayı gerekli görmesine kimse şaşırmamalıdır. ÇKP hakkında hiçbir zaman değişmeyen ve değişmeyecek olan tek şey vardır: Partinin hedeflerini temel olarak takip etmek—onun güç ve kontrolünün hayatta kalması ve muhafaza edilmesi.

ÇKP, sonradan parti doğasına, Partinin en üst temel ilkelerine, liderlerinin ruhlarına, Partinin tamamının çalışma mekanizmasına ve tüm ÇKP üyelerinin hareketleri için kriterlere dönüşen teorik esasını oluşturmak için şiddet, terör ve yüksek baskı altında tutan doktrinleşmeyi karıştırmıştır. Komünist Partinin kendisi bir çelik kadar sert, doktrinleri ise demir kadar katıdır. Bütün üyelerinin isteklerinin birleşmesi ve bütün üyelerinin hareketlerinin Partinin siyasi gündemine tamamen uyması şarttır.

Sonuç

Tarih Çin’deki diğer siyasi güçler arasından niye Komünist Partiyi seçmiştir? Hepimizin bildiği gibi bu dünyada iki güç, iki seçim vardır. Bir tanesi hedefi kötülük yapmak, menfiyi ve olumsuzu seçmek olan eski ve kötüdür. Diğeri ise doğruyu ve yardımseverliği seçecek olan doğru ve iyidir. ÇKP eski güçler tarafından seçilmiştir. Bu seçimin nedeni de kesinlikle ÇKP’nin ister Çin’li ister yabancı ister geçmişte ister şimdiki zamanda dünyadaki tüm kötülükleri toplamasıdır. O kötü güçlerin tipik bir temsilcisidir. ÇKP kandırmak için halkının doğuştan masum ve yardımsever özelliklerini avantaj olarak kullanmış ve adım adım bugünkü yok etme kapasitesine hakim olmuştur.

Parti Komünist Parti olmadan yeni Çin olamayacağını iddia etmekle neyi kastetmiştir? 1921’de kuruluşundan 1949’da iktidarı eline geçirinceye kadar olan süreçte kandırma ve şiddet olmasaydı ÇKP’nin iktidarı ele geçiremeyeceğini kanıtlar açıkça göstermiştir. ÇKP Marxizm-Leninizmin saptırılmış ideolojisini takip ettiğinden ve ne isterse onu yaptığından dolayı diğer tüm organizasyon şekillerinden farklılık gösterir. Bütün yaptıklarını yüksek teorilerle izah edebilir ve bunları kitlelerin belirli kesimlerine akıllıca bağlayarak hareketlerini “haklı” gösterebilir. Her gün propaganda yayını yapar, stratejilerini çeşitli ilkeler ve teorilere büründürerek kendisinin sonsuza kadar haklı olduğunu kanıtlayabilir.

ÇKP’nin gelişimi yüce ve övülecek hiçbir şeyi olmayan kötülük birikim sürecidir. ÇKP’nin tarihi onun yasa dışılığını katiyetle bize söylemektedir. Çin halkı ÇKP’ni seçmemiştir; bunun yerine ÇKP, Komünist Partiden miras kalan kötü özellikleri-kötülük, aldatma, teşvik etme, toplumun yüz karalarını salıverme, ispiyonluk, çalma çırpma, savaşma, eliminasyon ve kontrol-uygulayarak bu yabancı kötü hayaleti, Komünizmi Çin halkına empoze etmiştir.

Notlar:

[1] Komünist Marşı “Entarnasyonal”den

[2] Mao’nun, "Hunan Köylü Hareketini Araştırma Raporu" ndan (Mart 1927).

[3] Çin halk efsanesi, bir mağarada yaşayan, doğa üstü yeteneklere sahip, fazileti ödüllendiren, ahlaksızlığı ve kötülüğü cezalandıran Beyaz-Saçlı Kız adında bir ölümsüzün hikayesidir. “Modern” Çin drama, opera ve balesinde Çinli bir kız olarak tanımlanır. Bu kız kendisiyle zorla evlenmek isteyen zengin ve yaşlı toprak ağasını reddeden babası acımasızca öldürülünce kaçıp bir mağaraya saklanır. Yetersiz beslenmeden dolayı saçları beyazlar. Toprak ağaları ve halk arasındaki sınıf düşmanlığını kışkırtan “Modern” Çin dramaları için de en iyi bilinenidir.

[4] Lümpen proleterya, kenar mahalle serserilerini işçilere çevirmeye çalıştı.Bu dönem, sınıfça dışlanmış kimseleri tanır, kimi yer altı öğelerini endüstriyel merkezlerdeki nüfusun bir parçası yapmayı amaçlar. Fahişeler, gangsterler, dolandırıcılar, adi suçlular, serseriler, işsizler ve işe yaraman kişiler gibi hiçbir kesim tarafından istenmen kimseler bu grubun öğelerini oluşturur. Bu terim ilk olarak Marx’ın Fransa'da Sınıf Çatışmaları 1848-1850 eserinde geçmektedir.

[5] Zhou Enlai (5 Mart 1898 – 8 Ocak 1976), ÇKP tarihinde Mao’dan sonraki en yetkili ikinci kişidir. 1949 yılından ölümüne kadar ÇKP’nin en önemli liderinden biri ve Çin Halk Cumhuriyeti Başbakanlığı görevini yapmıştır.

[6] Gu Shunzhang, ÇKP de gizli ajan olarak çalışmaya başladı. başlangıçta bir özel ajan sistem olan ÇKP olan başlardı. 1931'de KMT tarafından tutuklandı, ve ÇKP'in gizli ajanlarının birçoğunu açığa çıkarmakta onlara yardım etti. Gu'nun ailesinin tam sekiz üyesi boğularak öldürüldü ve Shanghai'daki Fransız mezarlığına gömüldü. Daha fazla bilgi için “ÇKP Tarihindeki Suikastler” (http://english.epochtimes.com/news/4-7-14/22421.html).

[7] Haziran 1946 ÇKP ve KMT arasındaki savaştır. Bu savaş üç önemli bölümde olmuştur: Liaoxi-Shenyang, Huai-Hai ve Beijing-Tianjin , bu savaşları ÇKP kazanmıştır ve sonucunda 1 Ekim 1949’da Çin Halk Cumhuriyeti kurulmuştur.

[8] Chiang Kai-shek KMT’nın lideridir, savaş sonrası Tayvan’a sürgüne gönderildi.

[9] Hu Zongnan (1896-1962), Zhejiang vilayetinin, Xiaofeng ilçesinde (Şimdiki Anji ilçesinin bir parçası) doğdu. KMT içinde başarılı bir kumandan ve KMT’nın güneybatı karargahının komutanı ve idaresiyle görevliydi.

[10] Li Xiannian (1909-1992), ÇKP’nin önemli liderlerinden biri. 1983 yılındaki Çin Cumhurbaşkanıdır. Kültür Devriminin son dönemi Ekim 1976 tarihinde sırasında Deng Xiaoping'in tekrar güç elde etmesinde önemli bir rol oynadı.

[11] ÇKP toprak reformuna başladığında insanları sınıflandırdı. Tanımlanan bu sınıflar arasındaki entelektüeller, toprak ağaları, gericiler, casuslar, vb. 9. gruba yani düşman olanlara dahil edildi.

[12] Batı Han Hanedanlığı döneminde yaşamış olan tarihçi ve bilgin Sima Qian (İ.Ö 145-135 ila İ.Ö. 87 arasında)’nin şiiri. O ünlü şiirinde "Herkes, ölecektir; fakat kiminin ölümü Taishan dağından daha ağır kiminin ise tüyden daha hafiftir”der. Taishan Dağı, Çin’deki en büyük dağlardan biridir.

[13] Yang Kuisong: “1920 –1940 yılları arasında Moskova’nın Çin Komünist Partisine sağladığı mali desteklerin bir özeti (1),” No. 27, 21 Century’nin internet baskısı (30 Haziran, 2004). Web sitesi: http://www.cuhk.edu.hk/ics/21c/supplem/essay/040313a.htm (Çince). Yazar Yang Kuisong, Çin Sosyal Bilimler Akademisinde, Çağdaş Tarih Araştırmacısıydı. Şu anda Pekin Üniversitesi Tarih Bölümünde profesör olarak görevli ve Doğu Çin Üniversitesinde profesör yardımcısıdır.

[14] Kuzeye Yolculuk 1927'de Chiang Kai-shek tarafından yürütülen askeri bir kampanyadır, KMT yönetimi altında Çin'i birleştirmek ve yerel savaş liderlerinin yönetimini bitirmeyi amaçlamaktaydı. Bu büyük ölçüde başarılı objektiflerdi. Kuzeye yolculuk, ÇKP ve KMT’nın ittifak içinde oldukları dönemdir.

[15] ÇKP-KMT birlik olduğu dönemde devrimci hareketin kuzeye yolculuğu,

[16] Sun Yat-sen (1866-1925), modern Çin’in kurucusu.

[17] KMT tarafından kontrol edilen Ulusal Devrim Ordusu, Çin Cumhuriyeti’nin ulusal ordusuydu. ÇKP ve KMT’nın ittifak oluşturdukları dönemde, bu birlikteki ÇKP üyelerinden oluşmuştur.

[18] 12 Nisan 1927 de, Chiang Kai-shek yönetimindeki KMT birlikleri, Shanghai ve diğer şehirlerde ÇKP’ne karşı askeri bir çalışma başlattı. Bu çalışma sonucu 5,000 ila 6,000’e yakın ÇKP üyesi yakalandı ve bunların bir çoğu 12-30 Nisan 1927 tarihleri arasında Shanghai’da öldürüldü.

[19] Jinggangshan dağı, ÇKP’nin kırsal devrimin temellerini attığı yer olarak düşünülür ve “Kızıl Ordunun Beşiği” olarak anılır.

[20] Liaoxi-Shenyang, Beijing-Tianjin, ve Huai Hai, KMT ile ÇKP güçleri arasında Eylül 1948 - Ocak 1949 tarihleri arasında gerçekleşen üç büyük savaştı ve bu savaşların sonunda KMT güçleri çok ağır kayıplar verdi. Bu üç savaşta milyonlarca insan yaşamı yitirdi.

[21] Lin Biao (1907-1971), ÇKP’nin kıdemli liderlerinden biri, Çin Polit bürosunun Mao Zedong’dan sonraki en kıdemli üyesi, Başkan Yardımcısı (1958) ve Savunma Bakanı (1959). Lin, Büyük Kültür Devriminin mimarı olarak kabul edilir. Lin, 1966 yılında Mao’nun halefi olarak gösterilmesine rağmen 1970 de gözden düştü. Yayınlanan haberlerde, politik çöküşünü hisseden Lin’in hükümete karşı bir hareket hazırlığında olduğu ve SSCB’ye kaçmaya çalışırken bindiği uçağın Moğolistan’da düşmesi sonucu öldüğü iddia edildi.

[22] Qu Qiubai (1899-1935) ÇKP'nin ilk liderlerinden ve ünlü solcu yazarlardan biridir. 23 Şubat 1935 de KMT tarafından yakalandı ve aynı yıl 18 Haziran da öldü.

[23] Jiang Zemin “Üç Temsil”den ilk olarak Şubat 2000’de yaptığı bir konuşmada bahsetti. Bu doktrine göre, Parti her zaman, Çin’in üretim kaynaklarını geliştiren, ileri kültürel temellere sahip Çinli nüfusu ve bu insanların ezici çoğunluğunu temsil etmelidir.

[24] Zhang Bojun (1895-1969) Çin’deki ilk demokratik parti olan “Çin Demokratik Birliği”nin kurucularından.1957’de Mao Zedong tarafından 1 numaralı En Doğru olarak sınıflandırıldılar. ve bu “En Doğru” sınıfı Kültür Devriminden sonra düzeltmeye tabii olmayan az sayıda kesimden biriydi.

[25] Luo Longji (1898-1965) “Çin Demokratik Birliği” kurucularından biri. 1958’de Mao Zedung tarafından “En Doğru” olarak sınıflandırıldılar.

[26] Pu-yi, Mançurca adı Aisin Gioro (1906–1967), Çin’in son imparatoru (1908–1912), hükümranlığı sırasındaki adı Hsuan T’ung. Görevinden feragat etmesine karşılık, Cumhuriyetçi yeni hükümet tarafından 1924’e kadar kendisine yüklü bir emekli maaşı bağlandı ve Pekin’deki Yasak Şehir de yaşamasına izin verildi. 1925’den sonra Japonların isteği üzerine Tianjin’e yerleşti.1934’te K’ang Te adı altında Manchukuo ve Mançurya imparatoru olarak Japonların kuklası gibi hüküm sürdü. 1945 yılında Ruslar tarafından yakalandı ve tutuklandı. 1946 yılında Pu Yi, Tokya savaş suçları mahkemesinde, Japon milislerinin baskısı sonucu isteksizce alet olduğu yönetimi altındaki Mançurya da işlenen savaş suçlarını doğruladı ve kabul etti. Japonlar tarafından 1950'de, Çinli komünistlere teslim edildi ve 1959 tarihinde Mao Zedong tarafından ilan edilen genel affa kadar Shenyang da hapis tutuldu.

[27] Qu Qiubai, “Birkaç Sözcük Daha” adlı eseri 18 Haziran 1935’deki ölümünden önce 23 Mayıs 1935 tarihinde yayınlandı.

[28] Zhang Wentian (1900-1976), 1930’lu yıllarda ÇKP’nin önemli liderlerinden biri. 1954-1960 yılları arasında Dışişleri Bakanı Vekiliydi. 1976 yılında Kültür Devrimi esnasında işkence ile öldürüldü. Ağustos 1979 da saygınlığı iade edildi.

[29] ÇKP’nin on genel sekreterinden sonuncusu, 1989’da Tiananmen Meydanında gösteri yapan öğrencileri dağıtmak için kuvvet kullanmak suçundan partiden kovuldu.

[30] Zhang Guotao (1897-1979), ÇKP kurucularından biridir. Nisan 1938’de ÇKP’den atıldı. Kasım 1948’de Tayvan’a, 1949 daise Hong Kong’a gitti.1968’de Kanada’ya göç etti.

[31] “Dörtlü Çete” Mao Zedong’un karısı Jiang Qing (1913-1991), Shanghai propaganda bölümü memuru Zhang Chunqiao (1917-1991), edebi eleştirmen Yao Wenyuan (1931) ve Shanghai güvenlik şefi Wang Hongwen (1935-1992) tarafından oluşturulmuş. Büyük Kültür Devrimi (1966-1976) sırasında devrime güç sağlamak için ortaya çıkmış, 1970’ler de politikaya egemen olmuşlardır.

Çin Komünist Partisinin Zalimce Yönetimine Dair


16 Temmuz 2009, Perşenbe
Qaraxan
Bu yazı 3627 kez okundu.

Doğu Türkistan Cumhuriyeti Sürgündeki Hükûmeti©2004-2015

XHTML 1.0 Strict Standartlarına uygun. CSS Standartlarına uygun.