Makaleler

Çin Komünist Partisinin Başlangıcına Dair

Giriş

Xu Shen(Şü Şın. Çince yazılardaki 'x' i Türkçe 'ş' diye okuyun) tarafından yazılan Basit ve Karmaşık Karakterleri Açıklamak [Explaining Simple and Analyzing Compound Characters] (Shuowen Jiezi) kitabına göre (tarih İ.Ö. 147, Doğu Han Hanedanlığında) ”parti” veya “çete” anlamındaki Çin karakteri Dang sırasıyla “teşvik et veya savun” ve “karanlık veya siyah” anlamına muadil iki radikalden ibarettir. İki radikali bir araya getirdiğimizde karakter “karanlığı teşvik etmek” anlamına gelir. “Parti” veya “parti üyesi” (“çete” veya “çete üyesi” olarak da yorumlanabilir) onur kırıcı, küçültücü bir anlam taşır. Konfüçyüs “Asil bir kişi gururludur ancak agresif değildir, sosyalleşir ancak partizan değildir” demiştir. Analects (Lunyu) dipnotlarında “Yanlışlıkları gizlemek için birbirine yardım eden insanlara çete (parti) oluşturuyorlar denir”. Çin tarihinde siyasi hiziplere sık sık Peng Dang (gizli komite) denmektedir. Geleneksel Çin kültüründe bu “alçaklar çetesine” eşdeğerdir ve bencil amaçlar için çeteleşmeyi ima eder.

Modern Çin’de Komünist Parti neden ortaya çıkmış, büyümüş ve sonunda da iktidarı ele geçirmiştir? Çin Komünist Partisi Çin Halkının beynine daimi olarak tarihin ÇKP’ni seçmiş olduğunu ve “ÇKP olmadan yeni Çin’in olamayacağını” aşılamıştır.

Komünist Parti’yi Çin halkı mı seçmiştir? Yoksa Komünist Parti çeteleşerek Çin halkının bunu kabul etmesi için güç mü kullanmıştır? Yanıtları tarihten bulmamız gerekir.

Qing Hanedanlığının (1644-1911) sonlarından Cumhuriyet döneminin (1911-1949) ilk yıllarına kadar Çin muazzam harici şoklar ve dahili reformları geniş çabalarla tecrübe etmiştir. Çin toplumu kendini acı veren kargaşalar içinde bulmuştur. Yüce ideallere haiz birçok entellektüel ve insan, ülkeyi ve ülkenin insanlarını kurtarmak istemiştir. Ancak ulusal kriz ve karmaşa ortamında, bu kişilerin de endişeleri büyümüş evvela sukutu hayal sonra da tamamen umutsuzluğa dönüşmüştür. Hastayken bulabildikleri her doktora giden insanlar gibi bunlar da çözümleri için Çin dışına bakmışlardır. Britanya ve Fransız stilleri başarısız olunca da Rus metoduna dönmüşlerdir. Çin’in hızla güçlü olacağı ümidiyle hastalık için en aşırı çare reçetesini yazmaktan çekinmemişlerdir.

Bu umutsuzluğun tam yansıması 1919’daki Dört Mayıs Hareketi olmuştur. Bazı insanlar anarşizmin yandaşı olmuş diğerleri Konfüçyüs doktrinlerinin atılmasını önermiş diğer bir kısımda yabancı kültürün getirilmesini önermiştir. Kısaca bunlar Çin kültürünü reddetmişler ve orta yolun Konfüçyüs doktrinine de karşı çıkmışlardır. Kısa yoldan bir yere varmanın heveslisi olarak geleneksel olan her şeyin yok edilmesini benimsemişlerdir.

Bunların arasında bulunan radikal üyelerin ülkeye hizmet etmek hususunda bir yöntemleri olmadığı gibi diğer yandan da kendi ideal ve isteklerine sıkı sıkıya inanmışlardır. Bunlar dünyanın ümitsiz olduğuna ve Çin’in gelecekteki gelişmesi için doğru yaklaşımı bulduklarına inanmışlardır. Devrim ve şiddet için ihtiraslı davranmışlardır.

Çeşitli gruplar arasında değişik deneyimler farklı teorilere, ilkelere ve yöntemlere sapmalara neden olmuştur. Sonunda bir grup insan Sovyetler Birliğinden Komünist Parti temsilcileri ile tanışmıştır. Marxizm-Leninizm teorisinden kaldırılan “Siyasi iktidarı elde etmek için şiddet içeren devrim yapmak” düşüncesi bunların heyecanlı beyinlerine çekici gelmiş ve ülke ile halkı kurtarmak arzularına uygun bulunmuştur. Birbirleriyle hemen bir ittifak kurmuşlardır. Tamamiyle yabancı bir kavram olan komünizmi Çin’le tanıştırmışlardır. İlk ÇKP Kongresine toplam onüç temsilci katılmıştır. Sonraları bunların bazıları ölmüş bazıları ÇKP’ye ihanet etmiş veya fırsatçı olarak istilacı Japonlar için çalışarak Çin’in vatan hainleri olmuşlar yada ÇKP’den ayrılarak Kuomintang’a (bundan sonra KMT(daha doğrusu GMD olmalıydi) olarak adlandırılacak,Çince "Guo Min Dang"-derler,Halk Partisi anlamına gelir) katılmışlardır. 1949’da ÇKP Çin’de iktidara geldiğinde ilk önüç parti üyesinden sadece Mao Zedong (Mao Tse Tung olarak da yazılır) ve Dong Biwu kalmıştı. ÇKP’nin kurucularının o zaman Sovyetler Birliği’nden alıp, ulusu güçlendirmek için aradıkları çare olarak tanıttıkları “tanrıçanın” gerçekte şeytani bir hayalet ve öldürücü bir zehir olduğunun farkında olup olmadıkları pek açık değildir.

Devrimi yapan ve kazanan Tamamı-Rus Komünist Partinin (Bolşevik) (sonradan Rusya Komünist Partisi olarak bilinmiştir) kafasındaki büyük istek Çin idi. 1920’de Sovyetler Birliği, Üçüncü Komünist Enternasyonel’in veya Comintern’in bir şubesi olan Uzak Doğu Bürosunu kurmuştur. Bu büro Çin’de ve diğer ülkelerde Komünist Partinin kurulmasından sorumluydu. Sumiltsky büronun başı ve Grigori Voitinsky ise müdür vekili idi. Bunlar Chen Duxiao ve diğerleri ile ÇKP’nin kurulması için hazırlığa başladılar. Comintern’in Çin şubesini kurmak için Haziran 1921’de Uzak Doğu Bürosuna ibraz ettikleri öneri ÇKP’nin Comintern tarafından idare edilen bir şube olduğunu endike etmiştir. Uzak Doğu Bürosu’ndan Nikolsky ve Maring’in yardımı ile ÇKP, 23 Temmuz 1921’de resmen kuruldu.

Bundan sonra Komünist hareket Çin’e bir deney olarak girdi ve ÇKP kendini her şeyin üstünde tutarak yolunun üstündeki her şeyi zaptetti ve Çin’e sonu olmayan bir felaket ve yıkım getirdi.

I. ÇKP Kötülüğü Mütemadiyen Biriktirerek Büyüdü

Komünist Parti gibi yabancı ve şeytani bir hayaletin 5,000 yıllık bir medeniyet tarihine haiz Çin gibi bir ülkeye girişi kolay bir iş değildi. ÇKP, ülkeye hizmet etmek isteyen halkı ve vatansever entellektüelleri “komünist ütopya” sözü ile aldattı. Bunun ötesinde, tüm geleneksel ahlakı ve ilkeleri yok etmek için bir teorik esas oluşturmak isteyen Lenin tarafından da ciddi bir şekilde saptırılan komünizm teorisini de bunlar çarpıttı. Bunlara ilaveten ÇKP’nin çarpıttığı komünizm teorisi, ÇKP’nin yönetimine dezavantaj getiren her şeyi yok etmek ve kontrolünü tehdit eden tüm sosyal sınıfları ve halkı elimine etmek için kullanıldı. ÇKP Endüstriyel Devrim’in inançları yok etme ilkesini ve komünizmin ateistliğini tamamiyle benimsedi. ÇKP komünizmin özel mülkiyeti reddetmesini miras aldı ve Lenin’in şiddet içeren devrim teorisini dışardan getirdi. Bu arada ÇKP, Çin monarşisinin en kötü bölümlerini de benimsedi ve güçlendirdi.

ÇKP’nin tarihi her kötülüğün ister yerli ister yabancı olsun adım adım biriktirilmesi sürecidir. ÇKP kendine miras kalan dokuz özelliği mükemmelleştirdi ve bunlara “Çinli özellik” adı verdi: kötülük, aldatma, teşvik, toplumun kötü insanlarının tasmalarını çıkartmak, ispiyonculuk, hırsızlık, mücadele, eliminasyon ve kontrol. Daimi krize yanıt verirken ÇKP bu kötü özelliklerin rol oynadığı uzantıları ve etmenleri güçlendirmiş, pekiştirmiştir.

Miras Kalan İlk Özellik: Kötülük – Marxizm-Leninizm Kötülük Şekline Sokmak

Marxizm. Çin Komünistlerinin ilgisini ilk olarak “eski devlet aparatlarını yok etmek ve proleteryanın diktatörlüğünü oluşturmak için şiddet içeren devrimin kullanılması” beyanı çekmiştir. Bu kesinlikle Marxizm ve Leninizm’deki kötülüğün temelidir.

Marxist materyalizm, ekonominin üretim güçleri ve üretim ilişkilerinde dar değer kavramlarına dayanır. Kapitalizmin gelişmemiş ilk safhalarında Marx, kapitalizmin öleceği ve proleteryanın kazanacağına dair kısa görüşlü tahmini yapmış ve tahminin yanlış olduğu tarih ve gerçekler tarafından kanıtlanmıştır. Marxist-Leninist şiddet içeren devrim ve proleteryanın diktatörlüğü güç-siyasetini ve proleteryanın hakimiyetini teşvik eder. Komünist Manifesto, Komünist Partinin tarihi ve felsefi temelini, sınıf çatışması ve mücadelesi ile ilişkilendirmiştir. Proleterya iktidarı ele geçirmek uğruna geleneksel ahlaktan ve sosyal ilişkilerden uzaklaşmıştır. Bunların ilk olarak görünmesinden itibaren komünizmin doktrinleri bütün geleneklere karşı gelmiştir.

İnsan doğası bütün kainatta şiddete karşıdır. Şiddet insanları acımasız ve zalim yapar. Dolayısıyla her yerde ve her zaman insanlık temel olarak Komünist Partinin şiddet teorisini reddetmiştir, öyle bir teori ki daha önceki hiçbir düşünce, felsefe veya gelenekte bulunmamakta. Komünist sistem terörü yeryüzüne düşmüştür ama sanki nereden düştüğü belli değildir.

ÇKP’nin şeytani ideolojisi insanların doğayı fethedebileceği ve dünyayı değiştirebileceği kurgusu üzerine kurulmuştur. Komünist Parti, idealleri olan “tüm insanları özgürlüğüne kavuşturma” ve “dünya birliği” bir çok insanın ilgisini çekmiştir. Komünist Parti, özellikle insanların durumundan endişe duyan ve toplumda kendi izlerini oluşturmak isteyen bir çok insanı aldatmıştır. Bu insanlar yukarıda cennetin olduğunu unutmuşlardır. Çok güzel ancak yanlış yola saptırıcı “Yeryüzünde cenneti inşa etmek” nosyonundan ilham alarak bunlar gelenekleri hor görmüşler ve başkalarının yaşamlarını küçümsemişler, dolayısıyla da kendilerini küçük düşürmüşlerdir. Tüm bunları ÇKP’ye övünç duyulacak bir hizmet vermek ve onur kazanmak çabası içinde yapmışlardır.

Komünist Parti “Komünist cenneti” hayalini gerçek gibi tanıtmış ve insanların bu cennet için savaşma arzularını kamçılamıştır. Sağduyu için yeni yaratılmış güçler, o doğumda daha iyi bir dünyadır. [1] Böyle tamamen absürd bir düşünce ile ÇKP insanlık ve cennet arasındaki bağlantılara sekte vurmuş, Çin halkını atalarına ve ulusal gelenek, göreneklerine bağlayan yaşam çizgisini kesmiştir. İnsanlara hayatlarını komünizm uğruna feda etmeleri için çağrıda bulunarak ÇKP zarar verme yeteneğini güçlendirmiştir.

Miras Kalan İkinci Özellik: Aldatmak — Şeytanın Kendini Haklı Göstermek İçin Hileye Başvurması Şarttır

Şeytanın yalan söylemesi şarttır. İşçi sınıfından avantaj sağlamak için ÇKP bu sınıfa “en gelişmiş sınıf”, “kendi çıkarını düşünmeyen sınıf”, “yol gösteren sınıf”, ve “proleterya devriminin öncüleri” ünvanlarını vermiştir. Komünist Partinin köylülere ihtiyacı olduğunda “çiftçilere toprak” sözünü vermiştir. Mao şunları söyleyerek köylülere alkış tutmuştur “fakir köylüler olmadan devrim olmaz; köylülerin rolünü inkar etmek devrimi inkar etmektir.” [2] Komünist Parti kapitalist sınıftan yardım almak intiyacı duyduğunda onları ”proleterya devriminde yoldaş gezginler” olarak adlandırmış ve onlara “demokratik cumhuriyetçilik” sözü vermiştir. Komünist Parti KMT tarafından neredeyse yok edilme safhasına getirildiğinde onlara “Çinliler Çinlilerle savaşmaz” çağrısını yüksek sesle yapmış ve onlara KMT liderliğine tabii olma sözü vermiştir. Japonlara karşı savaş (1937-1945) sona erdiğinde ÇKP, KMT’na karşı var gücüyle cephe almış ve onların iktidarını yıkmıştır. Benzer şekilde ÇKP, Çin’in kontrolünü eline geçirdikten sonra kapitalist sınıfı elimine etmiş, sonunda köylü ve işçileri beş parasız proleteryaya dönüştürmüştür.

Birleşmiş cephe nosyonu ÇKP’nin söylediği yalanların tipik bir örneğidir. KMT’ye karşı iç savaşı kazanmak için ÇKP, arazi sahiplerinin ve zengin köylülerin tüm aile fertlerini öldürme genel taktiğinden vazgeçmiş, arazi sahipleri ve zengin köylüler gibi sınıf düşmanları ile “geçici birleşme politikasını” benimsemiştir. 20 Temmuz 1947’de Mao Zedong “düşmanca unsurları azaltmak için arazi sahibi olan sınıfa karşı …. reaksiyon gösteren birkaç öğe hariç daha dingin bir tavır takınmalıyız” diye bildirimde bulunmuştur. Ancak ÇKP iktidarı ele geçirdiğinde arazi sahipleri ve zengin köylüler soykırımdan kaçamamışlardır.

Komünist Parti için söylediği bir şeyin tersini yapmak çok normal idi. ÇKP demokratik partileri kullanmak ihtiyacı duyduğunda bütün partileri “birlikte yaşamak için uzun vadeli mücadele etmek, birlikte denetim yapmak, birbiriyle samimi olmak ve onur ile itibar zedelenmesini paylaşmaya dair” sözleriyle sıkıştırmıştır. Partinin kavramları, kelimeleri, eylemleri veya organizasyonu ile hem fikir olmayanlar ve bunlara uymayı reddedenler elimine edilmiştir. Marx, Lenin ve ÇKP liderlerinin hepsi Komünist Parti siyasi gücünün başka kişiler veya gruplarla paylaşılamayacağını her zaman söylemişlerdir. Komünizm en başından beri diktatörlük genlerini kendisiyle birlikte taşımıştır. ÇKP despot ve münhasırdır. İster iktidar girişimleri esnasında ister iktidarı eline geçirdikten sonra başka hiç bir parti veya grupla yakın bir şekilde birlikte mevcut olmamıştır. “Dinlence” adı verilen süreçte bile ÇKP’nin diğerleriyle birlikte mevcudiyeti kareografik bir performanstan öteye geçmemiştir.

Tarih, ÇKP’nin verdiği hiçbir söze inanmamamızı ve ÇKP’nin girdiği taahhütleri yerine getirmesine güvenmememizi bize bildirmiştir. Hangi konuda olursa olsun Komünist Partinin herhangi bir konuda sözüne inanmak demek birinin canına mal olacak bir şeye inanmak demektir.

Miras Kalan Üçüncü Özellik: Teşvik – Nefreti Büyük Beceriyle Karıştırmak ve Kütleler Arasında Mücadeleyi Teşvik Etmektir

Hilekarlık nefreti teşvik eder. Mücadele nefrete dayanır. Nefret mevcut değilse bile yaratılabilir

Çin kırsal kesimlerinde iyice kökleşmiş ataerkil klan sistemi, Komünist Partinin iktidarı eline geçirmesine temel bir engel olarak rol almıştır. Kırsal toplum önceleri bir diğeriyle uyum içinde idi ve araziı sahipleri ile arazi kiralayanlar arasındaki ilişki tamamen birbirlerini karşı karşıya getirecek cinsten değildi. Arazi sahipleri köylülere yaşamak için ortam teklif ediyorlardı ve buna karşılık olarak da köylüler de arazi sahiplerini destekliyorlardı.

Bu bir şekil karşılıklı birbirine bağımlı ilişki, ÇKP tarafından aşırı sınıf düşmanlığına ve nefrete dönüştürüldü. Uyumluluk kin, nefret ve mücadeleye dönüştü. Makul olan makul olmayan yapıldı, düzen ve cumhuriyetçilik kargaşa ve despotluk oldu. Komünist Parti kamulaştırmayı, para için öldürmeyi ve arazi sahiplerinin, zengin köylülerin, bunların aile ve aşiretlerinin katlini teşvik etti. Bir çok köylü başkalarının arazilerini, mülklerini almak istemedi. Bazıları gündüz arazi sahiplerinden aldığı gayrimenkulleri gece geri iade ettiler ancak kırsalda bulunan ÇKP çalışma takımlarınca “sınıf bilinçleri düşük” diye eleştirildiler.

Sınıflar arası kini teşvik etmek için ÇKP, Çin tiyatrolarını propaganda aleti olarak kullandı. İyi bilinen bir sınıf baskısı hikayesi olan Beyaz Saçlı Kız [3], temelinde ölümsüz bir kadın hakkında olup sınıf çatışmaları hakkında hiçbir şey içermiyordu. Askeri yazarların kalemleri ile sınıflar arası kini teşvik eden “modern” dramaya, operaya ve baleye dönüştürüldü. Japonya II. Dünya Savaşı esnasında Çin’i istila ettiğinde ÇKP Japon askerleri ile savaşmadı. Bunun yerine KMT hükümetine saldırdı ve KMT’nı Japonlara karşı savaşmamak ve ülkeye ihanet etmekle itham etti. Ulusal facianın en kritik noktasında bile halkı KMT hükümetine karşı gelmeleri için teşvik etti.

Kitleleri bir diğeriyle mücadeleye girişmeye teşvik etmek ÇKP’nin klasikleşmiş marifetidir. ÇKP, sınıf tayin edilmesinin 95:5 formülünü yarattı, bu formülde nüfusun yüzde 95’i kazanılacak sınıflar olarak tayin edilecek yüzde 5’i ise sınıf düşmanları olarak ilan edilecekti. Yüzde 95 içinde bulunan halk güvenilir idi ancak yüzde 5’in içinde bulunanlar “mücadele” edilmesi gereken sınıftı. Korkudan ve kendilerini koruma gereksiniminden halk yüzde 95 içine dahil olmak için büyük uğraş verdi. Bu da bir çok vakada insanların başka insanlara zarar vermeleri ve hatta yaralamalarını doğurdu. ÇKP siyasi hareketlerinin birçoğunda teşvik kullanarak bu tekniği mükemmelleştirdi.

Miras Kalan Dördüncü Özellik: Toplumun Yüz Karalarının Tasmalarını Çıkartmak – Külhanbeyi ve Sosyal Yüz Karaları ÇKP Yüksek Mevkilerini Oluşturur

Toplumun yüz karalarının tasmalarını çıkartmak kötülük doğurur ve kötülüğün de toplumun yüz karalarını kullanması şarttır. Komünist devrimler sık sık külhanbeylerin ve sosyal yüz karalarının ayaklanmalarını kullanmıştır. “Paris Komünü” sosyal yüz karalarının başını çektiği cinayet, kundakçılık ve şiddete haiz olmuştur. Marx bile “lumpen (eğitimsiz) proleteryaya” aşağılayarak bakmıştır. [4] Komünist Manifesto’da, Marx şunları söylemiştir, “Eski toplumun en alt tabakalarının fırlatıp attığı pasif olarak çürüyen kalabalık, proleterya devrimi ile orda burda harekete sürüklendi, ancak bunların yaşam durumları onları reaksiyoner entrikanın rüşvet alan aletin parçası olarak daha fazla hazırladı”. Diğer yandan bölünmeleri ve cehaletleri nedeniyle köylüler Marx ve Engels tarafından hiçbir sosyal sınıf için yeterli bulunmadı.

ÇKP, Marx’ın teorilerinin karanlık taraflarını geliştirdi. Mao Zedong “Sosyal yüzkaraları ve külhanbeyler toplum tarafından her zaman reddedilmiştir lakin bunlar devrimin kırsal kesiminde gerçekte en cesur, en bütün ve en sağlam duran kesim olmuştur” demiştir. [2] Lümpen proleterya ÇKP’nin şiddet içeren doğasını arttırmış ve komünist partinin kırsal kesimde ilk siyasi gücünü oluşturmuştur. Çin literatüründe “devrim” demek “can almak” demektir ki, bu tüm iyi insanlara korkunç ve felaket anlamını vermektedir. Buna rağmen parti “devrimi” müspet anlamlı olarak aşılayabilmiştir. Benzer olarak Kültür Devrimi esnasında “lümpen proleterya” teriminin bir münazarası esnasında ÇKP “lümpen” kelimesinin kulağa hoş gelmediğini hissetmiş ve bu terimin yerine basitçe “proleterya” terimini koymuştur.

Toplumun yüzkaralarının bir diğer davranışı da haydutu oynamaktır. Diktatör olarak kritize edildiklerinde Parti görevlileri zorbalığa eğilimlerini ortaya çıkarmışlar ve utanmadan şu satırlara benzer telaffazlarda bulunmuşlardır, “Doğrusunuz bizim yaptığımız kesinlikle budur. Geçen yıllar boyunca biriken Çin deneyimi bizlerin bu demokratik diktatörlüğü uygulamamızı gerekli kılmaktadır. Biz buna ‘halkın demokratik otokrasisi’ diyoruz.”

Miras Kalan Beşinci Özellik: İspiyonculuk – Siz, Anlaşmazlık Ek, Parçala, Dağıt ve Yenisini Yerleştir

Aldatmak, şiddeti körüklemek, toplumun yüz karalarına görev vermenin yanı sıra ispiyonluk ve anlaşmazlık ekmek teknikleri de ayrıca kullanılmıştır. ÇKP, sızma, gizlice sokulma hususunda da yetenekliydi. Onlar yıl önce ÇKP’nin en iyi üç olağandışı gizli ajanı Qian Zhuangfei, Li Kenong ve Hu Beifeng, gerçekte ÇKP Merkez Komitesi Casusluk Bölümü İkinci Şubesinin müdürü Chen Geng için çalışmışlardır. Qian Zhuangfei, gizli sekreter ve KMT Merkez Komitesi Araştırma Bürosu direktörü Xu Enzeng’in güvenilir ikinci adamı olarak çalışırken Jiangxi ilindeki ÇKP askerlerini çembere almak için KMT’nin birinci ve ikinci stratejik planlarını KMT Merkez Komitesi Organizasyon Departmanının dahili postası ile Li Kenong’a göndermiş, Li Kenong da bunları Zhou Enlai’ya (Chou En-lai olarak da yazılır) elden teslim etmiştir. [5]. 1930 Nisan’ında KMT’nın Merkezi Araştırma Şubesi tarafından finanse edilen özel iki düşman tarafla çalışan (ikili) ajan teşkilatı Çin’in Kuzeydoğu bölgesinde kurulmuştur. Bu yüzeyde KMT’ye bağlı ve Quan Zhuangfei tarafından yönetilen bir teşkilattı ancak perde arkasında ÇKP tarafından kontrol edilmiş ve Chen Geng’in idaresinde bulunmuştur.

Li Kenong ayrıca kriptografist (şifreli yazı yazıcı) olarak KMT Ordu Karargahına girmiştir. Li, Gu Shunzhang’ın (ÇKP Gizil Servis Bürosu Direktörü) [6] isyanı ve tevkif edilmesini içeren acil mesajı çözmüştür. Qian Zhuangfei şifresi çözülen mesajı derhal Zhou Enlai’ya göndermiş ve bu suretle bir çok casusun sürüklenen ağda yakalanmasını önlemiştir.

Yang Dengying, KMT Merkezi Araştırma Bürosu’nun Şanghay’daki komünist-taraftarı özel temsilcisiydi. ÇKP, ona ÇKP’nin güvenilmeyen parti üyelerini tevkif etmesini ve cezalandırmasını emretmiştir. Bir zamanlar parti kadrosunu gücendiren Henan İlindeki üst düzey ÇKP görevlisi ve camiası onu birkaç yıl KMT hapishanesinde tutmuştur.

Kurtuluş Savaşı [7], boyunca ÇKP, Chiang Kai-shek’in (Jiang Jieshi olarak da anılır) [8] de çok güvendiği gizli bir ajan bulmuştur. Korgeneral ve Savunma Bakanlığı, Bakan Vekili Liu Pei, KMT ordusunun sevkiyatından sorumluydu. Gerçekte Liu ÇKP gizli ajanıydı. KMT ordusu bunların bir sonraki görevini öğrenmeden önce planlanmış askeri yayılma hakkındaki bilgiler ÇKP karargahı Yanan’a ulaşmıştı bile. Buna uygun olarak Komünist Parti bir savunma planı oluşturacaktı. Hu Zongnan’ın [9] sekreteri ve güvendiği birinci adamı Xiong Xianghui, Hu’nun Yanan’ı basma ve istila etme planını Zhou Enlai’ya açıkladı. Dolayısıyla Hu Zongnan ve silahlı güçleri Yanan’a ulaştığında burası önceden boşaltılmıştı. Bir zamanlar Zhou Enlai şunu demiştir, “Başkan Mao, Chiang Kai-shek’in askeri emirleri daha Chiang’ın ordu komutanına ulaşmadan önce bunların ne olduğunu biliyordu”.

Miras Kalan Altıncı Özellik—Hile veya Şiddet ile Yağmalamak “Yeni Düzen” Olur.

ÇKP’nin elinde bulunan her şey çalma çırpma ile elde edilmiştir. Hükümranlığını askeri güç vasıtasıyla muhafaza etmek için Kızıl Ordu’yu birleştirmek için çalıştıklarında silah, cephane, gıda ve giysi için paraya gereksinim duydular. ÇKP, yöresel zorbaları sindirerek ve bankaları soyarak yani tam bir haydut gibi davranarak fon temin etmiştir. ÇKP’nin üst düzey liderlerinden biri olan Li Xiannian [10], tarafından yönetilen özel bir görevde Kızıl Ordu, Batı Hubei bölgesindeki en zengin aileleri kaçırmıştır. Sadece bir kişiyi değil klandaki her zengin ailenin bir ferdini kaçırmıştır. Kaçırılanlar, ailelerinin orduya daimi parasal destek yapma fidyesi karşılığında hayatta kalabilmişlerdir. Kaçırılanların ailelerinin bütün parasal kaynaklarının kurumuş olduğuna Kızıl Ordu inanana kadar kaçırılanlar tutulmuş sonra serbest bırakılmışlardır. Bazıları kaçırıldıklarında o kadar kötü muamele ve işkence görmüşlerdir ki serbest bırakılmadan önce yaşamlarını yitirmişlerdir.

“Yöresel zorbaları parçalayarak ve bunların arazilerine el koyarak” ÇKP yağmalama hilelerini ve şiddetini tüm topluma yayılacak şekilde arttırmış, geleneklerin yerine “yeni düzeni” koymuştur. Komünist Parti ister büyük ister küçük her nevi hastalıklı işlemde bulunmuş hiçbir iyilik yapmamıştır. Bazılarına başkalarını suçlamaları için küçük lütuflarda bulunmuştur. Sonuç olarak şevkat, sevecenlik, fazilet ve erdem tamamen yok olmuş bunun yerini çekişme, kavga ve öldürme almıştır. “Komünist ütopya” gerçekte şiddet içeren yağmacılık için yumuşak bir terim, bir örtmecedir.

Miras kalan Yedinci Özellik: Savaşmak—Ulusal Sistemi, Geleneksel Sınıfları ve Düzeni Yok Eder

Aldatma, teşvik etme, sosyal yüz karalarını salıverme ve ispiyonculuğun hepsi çalma ve savaşma amaçları içindir. Komünist felsefesi savaşmayı teşvik eder. Komünist Devrimi kesinlikle sadece organize olmamış dövme, parçalama ve çalmadan ibaret değildi. Mao “köylülerin saldırılarının ana hedefleri mahalli zorbalar, kötü yüksek sınıf ve kanunsuz arazi sahipleridir, ancak geçerken her nevi ataerkil düşüncelere ve kurumlara, şehirlerdeki yozlaşmış memurlara ve kırsal kesimdeki kötü uygulamalara ve gelenek göreneklere de saldırırlar” [2] demiştir. Mao açıkça geleneksel sistemin ve kırsal bölgenin tamamının yok edilmesi talimatını vermiştir.

Komünistlerin savaşına silahlı kuvvetler ve silahlı mücadele de dahildir. “Devrim akşam yemeği partisi, deneme yazmak, yağlıboya resim yapmak, nakış işlemek değildir, o bu kadar rafine, bu kadar eğlenceli ve nazik, bu kadar ılımlı, iyi kalpli, ince, sakin, kendine hakim ve bağışlayıcı olamaz. Devrim bir ayaklanmadır, bir sınıfın diğer sınıfı devirdiği bir şiddet eylemidir.” [2] ÇKP güç ile devleti ve iktidarı ele geçirmek istediğinde savaşma yolunu kullanmıştır. Birkaç on yıl sonra Büyük Kültür Devrimi esnasında ÇKP bir sonraki nesili “eğitmek” için de savaşmanın aynı özelliğini kullanmıştır.

Miras kalan sekizinci Özellik: Eliminasyon—Komple Soykırım İdeolojisini Oluşturur

Komünizm mutlak zalimlikle bir çok şey yapmıştır. ÇKP entellektüellere “dünyada cennet” sözü vermiştir. Sonradan bunları “sağcı” diye fişleyerek arazi sahipleri ve casuslarla birlikte acı çektirilen dokuzuncu kategoriye [11] sokmuştur. Arazi sahipleri ve kapitalistlerin ellerinden mal ve mülklerini almış, arazi sahibi ve zengin köylü sınıfının kökünü kurutmuş, kırda sınıf ve düzeni yok etmiş, yöresel şahsiyetlerin yetkilerini ellerinden almış, zengin kişileri kaçırmış ve bunlardan rüşvet almış, savaş mahkumlarının, “reformcu” sanayici ve sermaye sahiplerinin beynini yıkamış KMT içine sızmış ve onu parçalayarak dağıtmış, Komünist Enternasyonel’den ayrılmış, 1949’da iktidarı ele geçirdikten sonra birbirini takip eden siyasi eylemlerle tüm muhalifleri ayıklayıp, temizlemiş ve kendi üyelerini bile baskı ile tehdit etmiştir. Yaptığı her şey hiçbir şeye mahal bırakmamıştır.

Yukarıda bahsi geçen olayların hepsi ÇKP soykırım teorisine dayanmaktadır. Onun geçmişte yapmış olduğu her siyasi hareket, soykırım amacını güden terör kampanyasıdır. ÇKP, kendisinin sınıf, devrim, mücadele, şiddet, diktatörlük, hareketler ve siyasi partiler teorilerinin bir karışımı olarak kuruluşunun ilk safhalarında soykırımın teorik sistemini inşa etmeye başlamıştır. Geçmişte geçirdiği bütün deneyimleri bir araya getirerek bunları soykırım uygulamaları için biriktirmiştir.

ÇKP soykırımının en önemli izahı bilincin ve bağımsız düşüncenin yok edilmesidir. Bu yolla “terör saltanatı” ÇKP’nin temel çıkarlarına hizmet eder. ÇKP’ne karşıysan o seni sadece elimine etmekle kalmaz onun tarafını tutsan bile seni yok edebilir. O elimine edilmesi gerektiğini düşündüğü her şeyi yok eder. Sonuçta herkes terör gölgesinde yaşar ve ÇKP‘den korkar.

Miras Kalan Dokuzuncu Özellik: Kontrol— Partinin Tamamını ve Müteakiben de Toplumun Geri Kalanını Kontrol Etmek için Parti Doğasını Kullanmak

Miras kalan bütün özellikler tek bir hedefi elde etmeyi amaçlar: terör kullanımı ile halkı kontrol etmek. Kötü eylemleri vasıtasıyla ÇKP kendisinin mevcut tüm sosyal güçlerin düşmanı olduğunu kanıtlamıştır. ÇKP, başlangıcından beri bir krizden diğerine mücadele etmiş ve bunların arasında hayatta kalabilme krizi en kritik olanı olmuştur. ÇKP kendisinin hayatta kalabilmesi için kalıcı bir korku içerisindedir. Onun tek amacı mevcudiyetini ve iktidarını korumaktır-kendisini yani en yüksek çıkarı olanı. Azalan gücüne destek vermek için ÇKP düzenli olarak daha da kötü önlemlere başvurmak zorundadır. Partinin çıkarı herhangi bir Parti üyesinin veya bireyin çıkarı değildir. Daha ziyade bireyin tüm hislerine üstün gelen ve kollektif bir teşkilat olarak Partinin çıkarıdır.

“Parti doğası” bu kötü hayaletin en gaddar ve tehlikeli özelliğidir. Parti doğası insan doğasını tamamen öyle ezer ve bastırır ki, Çin halkı insanlığını kaybetmiştir. Örneğin; bir zamanlar Zhou Enlai ve Sun Bingwen yoldaştılar. Sun Bingwen öldükten sonra Zhou Enlai onun kızını evlatlık olarak aldı. Kültür Devrimi esnasında Sun Weishi kınandı. Sonradan bu kadın nezarette iken kafasına çivi çakılarak öldürüldü. Onun tevkif müzakeresi babalığı Zhou Enlai tarafından imzalanmıştır.

ÇKP’nin ilk liderlerinden biri de Japonya’ya karşı olan savaşta afyon satışından sorumlu Ren Bishi idi. Britanya Çin ekonomisini kurutmak ve Çin halkını afyon tutkunu yapmak istediğinden o zamanlar afyon yabancı istilasının bir sembolü idi. Afyona karşı güçlü ulusal hassasiyet olmasına karşın “Parti doğası hissiyatı” nedeniyle uluslararası kınanma rizikosunu göze alarak Ren büyük alanlarda afyon ekimi yapılmasına cesaret etti. Afyon ticaretinin hassas ve yasalara karşı özelliği nedeniyle ÇKP, afyon için “sabun” takma adını kullandı. ÇKP, kendi mevcudiyetini finanse edebilmek için sınır ülkeleriyle yapılan gayri-yasal afyon ticaretinden gelen geliri kullandı. Ren’in doğumunun yüzüncü yıldönümünde yeni nesil Çin liderlerinden biri “Ren üstün karaktere haizdi ve örnek bir Parti üyesiydi, ayrıca Komünizme tam anlamıyla inanıyordu ve Parti nedenine sınırsız sadıktı” diyerek Ren’in Parti için doğal yeteneğini veya Parti tabiatını övmüştür.

Parti için istidatı olanlardan iyi bir örnek de Zhang Side’dir. Parti bu kişinin ani fırın çökmesiyle öldüğünü bildirmesine rağmen başkaları afyon kavururken öldüğünü iddia etmişlerdir. Sakin bir insan olduğundan Merkezi Koruma Tümeninde görevliyken terfi bile talep etmemesinden dolayı öldüğünde “ölümü Taishan Dağından da ağır oldu denmiştir,” [12] bunun anlamı, onun yaşamının çok büyük bir önemin olduğudur.

Parti doğasına başka bir örnek olan Lei Feng, “hiçbir zaman paslanmayan vida, devrim makinesinde görev adamı” olarak tanınmıştır. Hem Lei hem de Zhang uzun süre Çin halkını Partiye sadık kalmaları hususunda eğitmişlerdir. Mao Zedong “örneklerin gücü sınırsızdır” demiştir. Bir çok Parti kahramanı “demir irade ve Parti ruhunun prensiplerini” modellemek için kullanılmıştır.

İktidarı ele geçirdikten sonra ÇKP, gelecekteki nesillerden bir çok yeni “kalıp” ve “alet” çıkartmak için atılgan bir beyin kontrolü kampanyası başlatmıştır. Parti, bir takım “doğru düşünceler” ve çeşitli tipik davranışlar oluşturmuştur. Bu protokoller ilk olarak Parti içinde kullanılmış ancak çok hızlı bir şekilde tüm halka benimsetilmiştir. Ulus adına denerek örtülen bu düşünce ve davranışlar ÇKP’nin kötü mekanizmasına uymak hususunda insanların beynini yıkamak için kullanılmıştır.

II. ÇKP’nin Şerefsiz Temeli

ÇKP, zafer üstüne zaferlerin kazanıldığı parlak bir tarihi iddia eder. Bu sadece kendini güzel gösterme ve ÇKP’nin halkın gözündeki görüntüsünü yüceltmek için gösterilen bir çabadır. Gerçekte ise ÇKP’nin reklam yapacağı hiçbir yücelik yoktur. Sadece miras kalan dokuz özelliği kullanarak gücünü oluşturabilir ve muhafaza edebilir.

ÇKP’nin Kuruluşu—Sovyetler Birliği’nin Göğsünde Yetişti

“Ekim Devrimi esnasındaki ilk ana raporu bize Marksizm ve Leninizm’i getirdi”. Parti halka kendi portföyünü böyle çizdi. Ancak Parti ilk olarak kurulduğunda Sovyetler Birliği’nin Asya şubesiydi. Parti başlangıcından beri vatan haini olma özelliklerine haizdi.

Partinin kuruluş sürecinde parası yoktu, ideolojisi yoktu deneyimi de yoktu. Kendilerine destek verecek temelleri yoktu. ÇKP, kaderini şiddet içeren devrime bağlamak için Comintern’e katıldı. ÇKP’nin şiddet içeren devrimi sadece Marx and Lenin devriminin devamıydı. Comintern tüm dünyadaki siyasal güçleri devirecek küresel merkezdi, ÇKP ise Rus Kızıl Ordusu’nun emperyalizmini taşıyan ve Sovyet Komünizmini basitçe uygulayan doğu şubesiydi. ÇKP, Sovyetler Birliği Komünist Partisinin şiddet kullanarak iktidarı ele geçirme deneyimini, proleterya diktatörlüğünü paylaştı ve Sovyetler Birliği’nin siyasi çizgi, entellektüel çizgi ve organizasyon hatları üzerine talimatlarını yerine getirdi. ÇKP, aşırı denetim ve kontrol önlemlerini benimseyerek yasa dışı harici bir teşkilatın nasıl hayatta kalabileceğine dair gizli, yer altı letotlarını kopya etti. Sovyetler Birliği, ÇKP’nin belkemiği ve hamisiydi.

Marxizm ve Leninizm’e, sınıf mücadelesi, proleterya ve parti teşkilatının diktatörlüğüne dayanan ÇKP anayasası, Cominter tarafından formüle edilen ilk ÇKP Kongresinde kabul edildi. Bunun anayasanın esasları Sovyet Parti anayasasından alındı. ÇKP’nin ruhu Sovyetler Birliği’nden ithal edilen ideolojiden ibarettir. ÇKP’nin en başta gelen memurlarından biri olan Chen Duxiu, Comintern temsilcisi Maring’inkinden değişik düşüncelere haizdi. Maring Chen’e bir not yazarak eğer Chen gerçek bir Komünist Parti üyesi ise Comintern’in emirlerine uymasının şart olduğunu belirtti. ÇKP’nin kurucu liderlerinden biri olmasına rağmen Chen Duxiu bile emirleri dinleyip bunlara itaat etmekten başka hiçbir şey yapamıyordu. Hakikatte o ve Parti basitçe Sovyetler Birliğinin tabii kurumuydular.

1923’de ÇKP’nin Üçüncü Kongresinde, Chen Duxiu açıkça Parti’nin tamamen Sovyet Comintern fonlarıyla ayakta durduğunu beyan etti. Bir sene boyunca Comintern ÇKP’ye 200,000 Yuan’dan fazla para yardımı yaptı ancak başarısız sonuçlar aldı. Comintern ÇKP’ni yeteri kadar çaba göstermemekle suçladı.

Sınıflandırılmamış Parti belgelerindeki natamam istatistiklere göre ÇKP Ekim 1921 – Haziran 1922 tarihleri arasında 16,655 Çin yuanı aldı. Comintern’in ayda yaptığı katkı ortalama 20,000 yuanı buluyordu. ÇKP tarafından şu anda kullanılan lobicilik, rüşvet verme, tehdit etme gibi taktikler o günlerde de kullanılıyordu. Comintern ÇKP’ni fon tedarik etmek için lobicilik (kulis) yapmakla suçladı.

“Onlar değişik fon kaynaklarından fon bulma avantajını kullanıyorlar (Uluslararası Komünikasyon Ofisi, Comintern temsilcileri ve askeri kuruluşlar v.s.), çünkü bir kuruluş diğer kuruluşun bunlara fon temin ettiğini bilmiyor… komik olan bunlar sadece Sovyet yoldaşların psikolojisini anlamakla kalmıyorlar. En önemlisi bunlar fon vermekten sorumlu farklı yoldaşların hepsine nasıl davranılacağını ayrı ayrı biliyorlar. Fonu normal yollardan alamayacaklarını anladıklarında toplantıları geciktiriyorlar. Sonunda avam tabakasından görevlilerin Sovyetlerle zıtlaştığı ve paranın ÇKP yerine mahalli diktatörlere verildiği söylentilerini yayarak en kaba şantaj yollarına başvuruyorlar.” [13]

İlk KMT ve ÇKP İttifakı—Bir Parazit Göbeğe Sızar ve Kuzey Yolculuğunu Sabote Eder [14]

ÇKP, Chiang Kai-shek’in Ulusal Devrim Hareketine ihanet ettiğini [15], ve ÇKP’ni silahlı devrime zorladığını halka söylemektedir.

Gerçekte ÇKP, bir parazit alıcı hayalettir. Ulusal devrimden yararlanarak kendi etkisini genişletmek için ilk KMT-ÇKP ittifakında KMT ile dayanışma içersine girmiştir. Bundan öte ÇKP Sovyet destekli devrimi başlatmak ve iktidarı ele geçirmek için çok sabırsız davranmıştır ve iktidar hırsı için Ulusal Devrim Hareketini yok etmiş ve bu harekete ihanet etmiştir.

ÇKP’nin Temmuz 1922’deki İkinci Ulusal Kongresinde parti üyelerinin iktidarı ele geçirmek için sabırsız olmalarından dolayı KMT ile ittifaka karşı olanlar kongreye hakim olmuşlardır. Ancak Comintern kongrede alınan kararı veto etmiş ve ÇKP’ye KMT’na katılın emrini vermiştir.

İlk KMT-ÇKP ittifakında ÇKP Ocak 1925’de Dördüncü Ulusal Kongresini yapmış ve Sun Yat-sen [16] 12 Mart, 1925’de ölmeden önce kimin lider olacağı sorusunu getirmiştir. Ölmeseydi, ÇKP’nin iktidar araştırmasında Chian Kai-shek yerine aday gösterilecekti.

ÇKP, KMT ile olan ittifakı esnasında Sovyetler Birliğinin desteği ile KMT içindeki siyasi gücü sebepsizce ele geçirmiştir. Tan Pingshan (1886-1956, Guangdong ilinde ÇKP’nin ilk liderlerinden) KMT’nın Merkezi Personel Bakanlığında, Bakan olmuştur. Çalışma Bakanlığı Sekreteri Feng Jupo (1899-1954, Guangdong ilinde ÇKP’nin ilk liderlerinden), işçilerle ilgili bütün hususlarda yetkili olmuştur. Lin Zuhan (veya Lin Boqu, 1886-1960, ilk ÇKP üyelerinden) Köy İşleri Bakanı, Peng Pai (1896-1929, ilk ÇKP üyelerinden) ise bu Bakanlığın sekreteriydi. Mao Zedong ise KMT Propaganda Bakanlığının propaganda bakan vekiliydi. Askeri okullar ve askeri liderlik her zaman ÇKP’nin ilgi odağı olmuştur: Zhou Enlai, Huangpu (Whampoa) Askeri Akademisinde Siyaset Bölümü Müdürlüğü görevinde bulunmuş ve Zhang Shenfu (veya Zhang Songnian, 1893-1986, Zhou Enlai’ın ÇKP’ne katılmasını sağlayan ÇKP kurucularından) da müdür yardımcılığı görevini üstlenmiştir. Zhou Enlai ayrıca Hakim Savunucular Bölümü Başkanı olarak, Rus askerlerini danışmanları olarak çeşitli birimlere atamıştır. Birçok komünist KMT askeri okullarında siyasi eğitmenlik kürsülerinde yer almıştır. ÇKP üyeleri ayrıca Ulusal Devrim Ordusunun çeşitli kademelerinde KMT parti temsilcileri olarak da hizmet vermiştir. [17] Parti temsilcisinin imzası olmadan hiçbir emrin yürürlüğe giremeyeceği de şart koşulmuştur. Ulusal Devrim Hareketinin bu parazit eki sonucunda ÇKP üyelerinin sayısı 1925’de 1000’den az iken 1929’de muazzam bir artışla 30,000’e çıkmıştır.

Kuzey Yolculuğu 1926 Şubat’ında başlamıştır. Ekim 1926’dan Mart 1927’ye kadar ÇKP Shanghai’da üç silahlı ayaklanma çıkartmıştır. Sonradan Kuzey Yolculuğu askeri karargahına saldırmış ancak başarısız olmuştur. Guangdong ilinde genel grevin, grev gözcüleri polisle her gün şiddetli çatışmalara girmiştir. Bu başkaldırılar KMT’nın 21 Nisan 1927’de ÇKP’ni tasfiye etmesine yol açmıştır. [18]

Ağustos 1927’de KMT Devrim Ordusu’ndaki ÇKP üyeleri Nanchang İsyanını başlatmış ancak bu saldırı da çok çabuk bastırılmıştır. ÇKP Eylül’de Changsha’ya saldırmak için Sonbahar Hasat Başkaldırısını başlatmış ancak bu saldırı da bastırılmıştır. ÇKP orduda kontrol ağı uygulamasını başlatmış “parti şubeleri orduda bölük seviyesinde kurulmuş”, ancak Jiangxi İlindekiler Jinggangshan Dağına kaçıp burada kırsal kesim idaresini oluşturmuşlardır. [19]

Hunan Köylü Ayaklanması—Toplumun Yüz Karalarının Ayaklanmaya Teşvik Edilmesi

Kuzey Yolculuğu esnasında Ulusal Devrim Ordusu mahalli diktatörlerle savaşırken ÇKP, siyasi gücü ele geçirmek için ayaklanmalara ön ayak olmuştur.

1927’deki Hunan Köylü Ayaklanması toplumun yüz karaları olan ayak takımının ayaklanmasıydı, iyi bilinen 1871 Paris Komünü—ilk komünist başkaldırısı da böyleydi. O zaman Paris’teki Fransız uyruklular ve yabancılar Paris Komününün vizyonu olmayan bir grup yıkıcı gezgin haydutlar olduğuna şahit olmuşlardır. Harika binalarda ve büyük konaklarda yaşayıp ölçüsüz ve lüks yemekler yiyen bu insanlar anlık mutlulukları yaşamışlar ve geleceği hiç düşünmemişlerdir. Paris Komününün ayaklanması esnasında basına sansür uygulamışlardır. Krala vaizlar veren Paris Başpiskoposu Georges Darboy’u rehin almışlar ve sonra da öldürmüşlerdir. Sadece kendi zevkleri için 64 rahibi vahşice öldürmüşler, sarayları yakmışlar, devlet dairelerini, özel ikametgahları, anıtları, abideleri ve kitabeleri yok etmişlerdir. Fransız Başkentinin zenginlik ve güzellik açısından Avrupa’da bir benzeri daha yoktu. Ancak Paris Komünü ayaklanması esnasında binalar küle insanlar iskelete dönüşmüştür. Tarihte bu kadar büyük bir vahşet ve zalimlik çok az görülmüştür.

Mao Zedong’un kabul ettiği gibi,

Köylülerin kırsal kesimde bir nevi “azgın” oldukları doğrudur. Yetkide üstünlük elinde olduğundan köylü derneği arazi sahiplerinin bir şey söylemesine fırsat vermiyor ve onların prestijlerini alıp götürüyor. Bu arazi sahiplerini bir toz gibi ufaltıp orada kalmasını sağlayacak kadar ileri gidiyor. Köylüler, “sizi diğer sicile [reaksiyoncuların sicili] koyacağız!” diye tehdit ediyorlar. Yöresel zalimleri ve kötü yüksek sınıfı cezalandırıyorlar, onlardan katkı, yardım talep ediyorlar, onların tahtırevanlarını kırıp döküyorlar. İnsanlar köylü derneğine karşı olan yöresel zalimlerin ve kötü üst tabakanın evlerine gruplar halinde giriyor onların domuzlarını kesiyorlar, tahıllarını tüketiyorlar. Hatta yöresel zalimlerin ve kötü üst tabakanın evlerindeki genç bayanların fildişi-kakmalı yataklarına bir kaç dakikalık da olsa tembel tembel uzanıyorlar. En küçük provokasyonda tevkifler yapıyorlar, tevkif edilenlere uzun kağıt şapkalar giydiriyorlar ve onları köyde “sizi gidi kötü toprak ağaları, şimdi bizim ne olduğumuzu anladınız!” diyerek teşhir ediyorlar. İstedikleri her şeyi yapıp her şeyi ters yüz ederken kırsal kesimde bir nevi terör estiriyorlar. [2]

Ancak Mao bu gibi “azgın” eylemlere tam onay verdi ve aşağıdakileri söyledi,

Dobra dobra söylemek gerekirse her kırsal kesimde bir süre için de olsa terör yaratmak gereklidir, aksi takdirde kırsal kesimde karşı-devrimcilerin faaliyetlerini bastırmak veya üst tabakanın yetkilerini almak imkansızlaşacaktır. Bir yanlışı düzeltmek için doğru sınırların aşılması şarttır zira öbür türlü yanlışlar düzeltilemez. Devrim hareketi esnasında çok ileri gittiği zannedilen hareketler gerçekte devrimin gerektirdiği şeylerdir. [2]

Devamı : Çin Komünist Partisinin Başlangıcına Dair -2


16 Temmuz 2009, Perşenbe
Qaraxan
Bu yazı 3086 kez okundu.

Doğu Türkistan Cumhuriyeti Sürgündeki Hükûmeti©2004-2015

XHTML 1.0 Strict Standartlarına uygun. CSS Standartlarına uygun.